Kajian: Orang Yang Mengalami Keadaan Neurologi Selalunya Mengalami Trauma Kanak-kanak

Kajian terbaru dari American Academy of Neurology (AAN) mendapati bahawa ramai pesakit yang dirawat untuk keadaan neurologi mempunyai sejarah pengalaman buruk kanak-kanak (ACE).

Hasil penyelidikan, yang diterbitkan dalam jurnal AAN Neurology: Clinical Practice, memberikan lebih banyak bukti tentang bagaimana tekanan dan peristiwa traumatik yang dialami pada zaman kanak-kanak boleh memberi kesan yang berkekalan terhadap kesejahteraan fizikal dan mental.

Kajian

Para penyelidik memberikan 198 pesakit luar dewasa yang dilihat untuk gejala neurologi di University of Pennsylvania soal selidik ACE serta pemeriksaan untuk kebimbangan dan kemurungan.

Apabila mereka melihat keputusan soal selidik dan pemeriksaan, penyelidik mendapati bahawa 23.7% daripada pesakit mempunyai skor ACE yang tinggi-jauh lebih tinggi daripada populasi umum (12.6%).

Pesakit yang mendapat markah tinggi telah dirawat untuk keadaan neurologi seperti strok, sakit kepala, dan epilepsi. Para penyelidik juga menyatakan bahawa pesakit ini mempunyai lebih tinggi:

• Kadar lawatan bilik kecemasan dan kemasukan ke hospital
• Kadar faktor risiko perubatan dan/atau psikiatri yang wujud bersama
• Skor kebimbangan dan kemurungan

Adys Mendizabal, MD, pakar neurologi dengan University of California Los Angeles dan pengarang kajian itu, memberitahu Verywell bahawa penyelidik menjadi lebih sedar tentang bagaimana ACE mempengaruhi kesihatan.

Mendizabal digesa untuk menjalankan kajian itu kerana mereka mendapati ramai pesakit yang mendapatkan perundingan neurologi mempunyai sejarah trauma. Setelah “memerhatikan sedikit persatuan,” Mendizabal berkata bahawa mereka “mahu menelitinya.”

ACE dan Kesihatan Jangka Panjang

Penyelidikan telah menunjukkan bahawa persekitaran di mana kanak-kanak membesar mempengaruhi perkembangan mereka menjadi dewasa.

Sebagai contoh, pada pertengahan 1990-an, Kaiser Permanente menjalankan kajian yang menunjukkan penderaan dan disfungsi di rumah kanak-kanak dikaitkan dengan faktor risiko beberapa punca utama kematian di kalangan orang dewasa.

Para penyelidik membangunkan soal selidik yang bertanya kepada orang dewasa tentang kejadian atau pengalaman buruk tertentu yang mereka alami semasa kanak-kanak, termasuk:

• Penderaan psikologi, fizikal atau seksual
• Keganasan terhadap ibu
• Penyalahgunaan bahan isi rumah, penyakit mental, cubaan membunuh diri
• Ahli keluarga yang dipenjarakan

Peserta yang telah mengalami empat atau lebih kejadian buruk pada zaman kanak-kanak mempunyai risiko yang lebih tinggi untuk membangunkan faktor gaya hidup dan tabiat sebagai orang dewasa yang menyumbang kepada hasil kesihatan yang buruk, seperti:

• Alkoholisme/Merokok
• Penyalahgunaan dadah
• Percubaan membunuh diri
• Kemurungan
• Obesiti
• Penyakit kelamin
• Ketidakaktifan fizikal

Tekanan Toksik

Kanak-kanak yang mengalami satu atau dua kejadian buruk ini untuk masa yang singkat biasanya pulih dan membesar tanpa mengalami kesan berbahaya yang berpanjangan. Walau bagaimanapun, kanak-kanak yang tinggal dalam rumah tangga yang tidak berfungsi untuk jangka masa yang lama—terutama semasa tahun-tahun awal perkembangan—mengalami “tekanan toksik.”

Pendedahan jangka panjang kepada “dos” tekanan yang tinggi (tekanan toksik kronik) mencetuskan badan untuk menghasilkan tahap hormon stres kortisol yang tinggi.

Apabila seseorang mempunyai tahap kortisol yang tinggi untuk masa yang lama, ia boleh menyumbang kepada keadaan kesihatan seperti:

• kencing manis
• Penyakit pulmonari obstruktif kronik (COPD)
• Penyakit kardiovaskular
• Strok
• Kanser
• Gangguan tekanan selepas trauma (PTSD)

Perubahan Otak

Penyelidikan juga menunjukkan bahawa pendedahan kepada tahap kortisol yang tinggi dalam tempoh yang lama juga boleh mengubah kimia otak kanak-kanak. Perubahan ini boleh menyumbang kepada kelewatan pembelajaran, kesukaran tingkah laku dan gangguan mood, yang boleh menyebabkan kanak-kanak berisiko menghadapi cabaran akademik dan sosial semasa tahun persekolahan mereka.

Kajian 2009 yang diterbitkan dalam American Journal of Preventive Medicine mendapati bahawa orang dewasa dengan skor ACE enam atau lebih meninggal secara purata 20 tahun lebih awal daripada orang yang tidak mempunyai sejarah ACE.

“Trend itu benar,” kata Ryan Matlow, PhD, psikologi klinikal kanak-kanak, Sekolah Perubatan Stanford, memberitahu Verywell. “Beban tekanan kronik dan trauma kompleks pada zaman kanak-kanak mempunyai kesan yang besar dari segi emosi, psikologi, dan mempengaruhi tingkah laku mereka.”

Mengenalpasti ACE Awal

Memandangkan komuniti perubatan semakin sedar tentang cara trauma boleh membentuk kesejahteraan fizikal dan mental kanak-kanak pada masa hadapan, pakar sedang membangunkan proses untuk mengenal pasti dan menyokong kanak-kanak dengan skor ACE yang tinggi sebelum akibat kesihatan negatif boleh berkembang.

Sebagai contoh, banyak pejabat doktor mula menyaring pesakit menggunakan penilaian Kuiz ACE, yang boleh membantu mereka mengenal pasti kanak-kanak berisiko tinggi dan menyediakan intervensi dan sumber awal.

Menurut Pusat Kawalan dan Pencegahan Penyakit (CDC), intervensi dan alat pencegahan yang sangat berkesan termasuk:

• Memperkukuh keselamatan kewangan keluarga
• Sumber untuk memberi anak-anak muda permulaan yang baik dengan sekolah
• Menghubungkan kanak-kanak dengan orang dewasa dan aktiviti yang prihatin
• Terapi dan sokongan kesihatan mental
• Menyokong dan mendidik ibu bapa tentang taktik keibubapaan yang positif

Menormalkan Kesihatan Mental

Dalam beberapa tahun kebelakangan ini—dan terutamanya selepas setahun terkurung semasa pandemik COVID-19—orang Amerika telah mengalami peralihan sikap terhadap kesedaran kesihatan mental dan kesan hiliran negatif yang boleh ditimbulkannya jika tidak dirawat.

Kesihatan mental kini diiktiraf sebagai kecemasan kesihatan awam, dan kerajaan serta organisasi mengutamakan inisiatif dalam penciptaan dasar dan menjadikan sumber boleh diakses oleh semua orang.

Menormalkan kesihatan mental juga boleh membantu mencegah hasil negatif trauma zaman kanak-kanak dan kanak-kanak dengan skor ACE yang tinggi.

“Satu campur tangan yang berkesan untuk kanak-kanak yang mempunyai sejarah trauma yang kompleks adalah untuk menormalkan emosi negatif yang kita rasakan sebagai semula jadi,” kata Matlow. “Dan gabungkan ini dengan bahagian psiko/pendidikan dan pembinaan kemahiran untuk menyokong mereka.”

Dalam budaya yang secara sistematik meremehkan dan menstigmatisasi kepentingan sumber kesihatan mental dan kesan yang boleh mereka miliki terhadap kesihatan jangka panjang kita, kita mula melihat kemajuan.

Apa yang boleh kita lakukan?

Kesedaran dan pencegahan adalah kunci untuk membantu kanak-kanak dan orang dewasa yang mengalami trauma zaman kanak-kanak menjadi lebih berdaya tahan dan mengatasi faktor risiko dan keadaan kesihatan yang boleh muncul di kemudian hari.

Mengguna pakai minda penjagaan termaklum trauma ialah titik permulaan untuk meminta sekolah, sistem kerajaan, kemudahan penjagaan kesihatan dan organisasi mengubah cara mereka berkomunikasi dengan orang yang mungkin mempunyai sejarah trauma zaman kanak-kanak.

“Ia tidak memerlukan seorang profesional untuk membantu kanak-kanak dengan kemahiran dan alatan untuk membina daya tahan,” kata Matlow. “Mewujudkan keselamatan, menggalakkan penceritaan dan mencipta naratif pendedahan adalah komponen teras untuk menyokong kanak-kanak yang mengalami trauma zaman kanak-kanak.”

Mengambil langkah untuk menormalkan perbualan ini—termasuk kesedaran bahawa emosi negatif adalah sebahagian daripada manusia—boleh membantu komuniti beralih ke arah yang lebih berpusatkan kesihatan mental.

Kita boleh menormalkan perbualan kesihatan mental dalam kehidupan seharian kita dengan:

• Menggali lebih dalam perbualan kami dengan rakan dan keluarga
• Bercakap secara terbuka jika kita sedang bergelut dengan emosi negatif
• Tegaskan dengan sopan jika seseorang mengatakan sesuatu tentang kesihatan mental yang mencemarkan atau tidak betul
• Jadilah terdidik tentang penjagaan termaklum trauma dan cara menukar bahasa kita mengenai kesihatan mental