Kekakuan otot, atau hipertonia, berlaku apabila terdapat terlalu banyak nada otot dan lengan atau kaki menjadi kaku dan sukar untuk digerakkan. Nada otot ditentukan oleh isyarat yang bergerak dari otak ke saraf yang memberitahu otot apabila mereka perlu mengecut.
Apabila kawasan dalam otak atau saraf tunjang yang bertanggungjawab untuk mengawal isyarat ini rosak, ketegaran otot berlaku.
Hipertonia boleh berlaku atas pelbagai sebab, termasuk strok, tumor otak, trauma otak, penyakit Parkinson, sklerosis berbilang, keabnormalan perkembangan saraf (seperti cerebral palsy) atau toksin yang menjejaskan otak.
:max_bytes(150000):strip_icc()/GettyImages-547016265-579a415a3df78c32762cf8b3.jpg)
Bagaimana Ketegaran Otot Mempengaruhi Pesakit Strok
Kekakuan otot sering mengehadkan pergerakan sendi, menjadikannya sukar bagi anggota badan untuk bergerak secara normal.
Ia boleh menjejaskan bahagian badan yang berlainan. Jika ia menjejaskan kaki, gaya berjalan seseorang menjadi kaku dan menyebabkan masalah mengekalkan rasa keseimbangan, mengakibatkan terjatuh.
Kes yang teruk boleh menyebabkan sendi menjadi terpasang, atau “beku”, juga dikenali sebagai kontraktur sendi.
Hipertonia kadangkala dirujuk sebagai spastik, bagaimanapun, spastik ialah jenis hipertonia tertentu di mana kekejangan otot meningkat dengan pergerakan. Pesakit dengan spastik cenderung mempunyai tindak balas refleks yang berlebihan.
Dalam ketegaran, jenis hipertonia lain, otot mempunyai tahap kekakuan yang sama, bebas daripada tahap pergerakan. Kekakuan biasanya berlaku dalam penyakit yang melibatkan kawasan ganglia basal otak, seperti penyakit Parkinson.
Senaman
Walaupun ketegaran otot menjadikan pergerakan lebih sukar, senaman boleh membantu penghidap hipertonia untuk mengekalkan sebanyak mungkin pergerakan dan meningkatkan kualiti hidup.
Rawatan pemulihan dan terapi fizikal yang memfokuskan pada pelbagai latihan gerakan dan senaman regangan aktif boleh membantu meningkatkan hipertonia. Terapi cara kerja juga boleh membantu pesakit mendapatkan semula dan mengekalkan aktiviti kehidupan harian dan kualiti hidup.
Ubat-ubatan
Ubat oral, suntikan fokus, dan terapi fizikal ditetapkan untuk membantu mengurangkan gejala hipertonia dan meningkatkan fungsi aktif dan pasif.
Ubat melegakan otot seperti diazepam, dantrolene, dan baclofen boleh ditetapkan sebagai ubat oral, walaupun baclofen juga boleh diberikan sebagai suntikan ke dalam cecair serebrospinal melalui pam.
Toksin botulinum, atau Botox, juga digunakan untuk melegakan hipertonia di kawasan tertentu kerana kesannya adalah setempat dan tidak memberi kesan kepada seluruh badan.
Rangsangan Elektrik untuk Ketegaran
Selama beberapa tahun, rangsangan elektrik neuromuskular (NMES) telah digunakan untuk merawat pesakit strok dengan ketegaran otot. Rawatan itu melibatkan penggunaan peranti yang menggunakan elektrod untuk menghantar impuls elektrik ke kulit ke atas kumpulan otot terpilih. NMES, peranti terapeutik yang direka untuk kegunaan rumah, menyebabkan otot mengecut sebagai satu bentuk senaman atau terapi fizikal.
Meta-analisis 2015 terhadap 29 kajian mendapati rawatan NMES mengurangkan spastik dan meningkatkan julat pergerakan berbanding kumpulan kawalan. Penulis kajian menyimpulkan bahawa rawatan harus disertakan bersama dengan modaliti lain untuk membantu pesakit dengan ketegaran otot.
