Teh ialah minuman yang dihargai secara global, sering dinikmati kerana rasa dan potensi manfaat kesihatannya. Walau bagaimanapun, bahan dan bahan kimia yang digunakan dalam uncang teh telah menimbulkan kebimbangan kesihatan. Uncang teh digunakan untuk membancuh hidangan individu teh dengan mudah dan cepat. Beg ini mengandungi daun teh, dimasukkan ke dalam cawan dan dituangkan dengan air panas.
Komposisi uncang teh: Uncang teh biasanya dibuat daripada bahan seperti kertas, nilon dan polietilena tereftalat (PET). Untuk meningkatkan ketahanan dan mengelakkan koyak semasa membancuh teh, bahan-bahan ini boleh dirawat dengan pelbagai bahan kimia.
Kemudaratan uncang teh kepada kesihatan kita
Pembebasan mikroplastik semasa membancuh teh
Penyelidikan baru-baru ini telah menekankan bahawa beg teh tertentu, terutamanya beg yang diperbuat daripada nilon atau PET, boleh mengeluarkan sejumlah besar mikroplastik ke dalam teh semasa membancuh. Satu kajian mendapati bahawa satu beg teh plastik yang direndam pada suhu membancuh mengeluarkan kira-kira 11.6 bilion zarah mikroplastik dan 3.1 bilion zarah nanoplastik ke dalam cawan teh. Zarah ini cukup kecil untuk dicerna dan berpotensi memasuki sel manusia, menimbulkan kebimbangan tentang kesan kesihatan jangka panjangnya.
Bahan kimia dalam uncang teh kertas
Walaupun beg teh kertas mungkin kelihatan seperti pilihan alternatif yang lebih selamat, ia sering dirawat dengan bahan kimia seperti epichlorohydrin untuk mengelakkan koyak. Epichlorohydrin boleh menghidrolisis menjadi sebatian yang dipanggil 3-MCPD, karsinogen yang diketahui, apabila terdedah kepada air. Ini menimbulkan kebimbangan tentang keselamatan meminum teh yang dibancuh dengan uncang teh kertas.
Pencemaran logam berat dalam teh
Selain uncang teh, daun teh juga boleh menimbulkan risiko kesihatan akibat pencemaran logam berat. Kajian yang menganalisis pelbagai sampel teh mendapati semua teh yang dibancuh mengandungi plumbum. 73% teh yang dibancuh selama 3 minit dan 83% daripada teh yang dibancuh selama 15 minit mempunyai paras plumbum yang dianggap tidak selamat untuk diminum semasa mengandung dan penyusuan. Selain itu, 20% teh yang dibancuh mempunyai paras aluminium melebihi garis panduan yang disyorkan. Penemuan ini mencadangkan bahawa minum teh tertentu secara berkala boleh menyebabkan pengumpulan logam toksik dalam badan dari semasa ke semasa.
Implikasi kesihatan pendedahan mikroplastik dan bahan kimia
Pengambilan mikroplastik dan pendedahan kepada bahan kimia seperti epiklorohidrin daripada uncang teh mungkin mempunyai beberapa implikasi kesihatan:
- Gangguan endokrin: Sesetengah plastik mengandungi sebatian yang boleh mengganggu fungsi hormon, yang berpotensi membawa kepada masalah pembiakan dan masalah kesihatan lain.
- Risiko karsinogenik: Bahan kimia seperti 3-MCPD, yang berasal daripada epiklorohidrin, diiktiraf sebagai karsinogen yang berpotensi, meningkatkan risiko kanser dengan pendedahan yang berpanjangan.
- Ketoksikan organ: Pengumpulan logam berat seperti plumbum dan aluminium dalam badan boleh menyebabkan kerosakan organ, menjejaskan buah pinggang, hati dan sistem saraf.
Cadangan untuk pengguna
Untuk meminimumkan potensi risiko kesihatan yang berkaitan dengan uncang teh:
- Pilih daun teh yang tidak terkandung dalam beg untuk menghilangkan pendedahan kepada bahan dan bahan kimia yang terdapat di dalam beg.
- Pilih jenama organik dan bereputasi: Memilih teh daripada jenama yang menguji logam berat dan mengelakkan rawatan kimia boleh mengurangkan pendedahan kepada bahan berbahaya.
- Hadkan minum: Minum teh secara sederhana, terutamanya semasa mengandung dan penyusuan, boleh membantu mengurangkan risiko pengumpulan logam berat.
Walaupun teh menawarkan banyak manfaat kesihatan, pengguna perlu sedar tentang risiko yang berkaitan dengan uncang teh dan teh itu sendiri. Dengan mengikuti petua di atas, pengguna boleh terus menikmati minuman purba ini sambil meminimumkan potensi bahaya kesihatan.
Sumber maklumat:
