Apakah Penyakit Perianal Crohn?

Penyakit Crohn, sejenis penyakit radang usus, boleh menjejaskan mana-mana bahagian sistem gastrousus (GI), dari mulut ke dubur. Sistem GI bertanggungjawab untuk mengambil dan mengekstrak nutrien daripada bahan yang ditelan dan kemudian menghapuskan sisa daripada badan.

Dalam penyakit Crohn perianal (PCD), gejala dan keradangan berpusat di sekitar dubur. Ia dikaitkan dengan tanda kulit, ulser, fisur, fistula dan abses di dalam atau di sekitar kawasan perianal.

Ia juga boleh mengakibatkan stenosis dubur, penyempitan saluran dubur yang boleh menyukarkan pembuangan najis. Kira-kira 18% hingga 44% orang dengan Crohn mempunyai manifestasi teruk keadaan ini.

Orang yang menghidap PCD boleh mengalami gejala ringan hingga teruk, yang boleh memberi kesan negatif kepada kehidupan seharian. Pengurusan penyakit mendapat manfaat daripada pendekatan pelbagai disiplin dan menggunakan kedua-dua pilihan rawatan perubatan dan pembedahan.

Artikel ini akan membincangkan simptom, punca, diagnosis dan rawatan PCD.

Gejala Penyakit Perianal Crohn

Akibat lesi dubur yang dikaitkan dengan PCD, gejala di kawasan perianal badan termasuk:

• Gatal-gatal
• sakit
• Pendarahan dubur
• Pelepasan nanah
• Inkontinens najis

punca

Punca sebenar penyakit Crohn tidak diketahui sepenuhnya.

Terdapat beberapa faktor genetik yang berkaitan dengan keadaan tersebut. Gen utama yang dikaitkan dengan Crohn mempengaruhi fungsi sistem imun. Penyelidik telah mengenal pasti lebih daripada 200 varian genetik yang berkaitan dengan risiko untuk Crohn’s.

Faktor persekitaran dan gaya hidup, seperti merokok, pengambilan diet, dan tinggal di persekitaran bandar, juga telah diperhatikan sebagai faktor risiko penyakit Crohn.

Untuk penyakit Crohn perianal khususnya, faktor yang melibatkan gen, fungsi imun dan mikrobiologi di kawasan dubur badan telah dikaitkan, walaupun puncanya masih tidak jelas.

Diagnosis

Langkah-langkah berikut diambil untuk mendiagnosis seseorang dengan penyakit Crohn perianal:

• Sejarah perubatan dan peperiksaan fizikal: Penyedia penjagaan kesihatan akan mengambil sejarah perubatan yang teliti, bertanya tentang sebarang sejarah sakit, keluar nanah atau pendarahan di kawasan dubur. Mereka juga akan bertanya tentang pengalaman inkontinens atau jangkitan saluran kencing.

• Peperiksaan di bawah bius (EUA): Prosedur ini mungkin melibatkan penyaliran abses, mengenal pasti bukaan mana-mana fistula yang ada, dan meletakkan seton (tali nilon dimasukkan ke dalam fistula untuk membolehkan penyaliran dan penyembuhan). EUA mempunyai kadar ketepatan diagnosis 90%.

• Endoskopi: Dengan menggunakan skop kecil, pakar bedah boleh melihat bahagian dalam usus untuk mencari keradangan dan sebarang bukaan fistula dalaman.

• Ultrasound endoan (EUS): Strategi diagnostik ini boleh digunakan untuk menghasilkan imej dua dan tiga dimensi sfinkter dubur. Dengan penggunaan hidrogen peroksida, EUS juga mungkin dapat mengesan saluran fistula (terowong).

• Pengimejan resonans magnetik pelvis (MRI): Ini sering digunakan untuk menilai fistula perianal dan mengenal pasti abses dan keradangan yang mungkin tidak dikesan sebaliknya.

Rawatan

Pilihan rawatan utama untuk PCD adalah ubat dan pembedahan, walaupun kadangkala gabungan kaedah digunakan. Penggunaan mana-mana jenis rawatan bergantung kepada keparahan gejala dan kejayaan kaedah yang digunakan sebelum ini.

Ubat-ubatan

Beberapa ubat yang digunakan untuk merawat PCD termasuk:

• Antibiotik, seperti metronidazole dan ciprofloxacin, sering digunakan sebagai barisan pertama rawatan bagi mereka yang didiagnosis dengan PCD. Mereka juga boleh digunakan bersama dengan terapi perubatan lain.

• Imunomodulator, yang digunakan untuk menyekat tindak balas sistem imun dan mengurangkan keradangan, boleh diambil dalam pil atau suntikan.

• Perencat faktor nekrosis tisu (TNF), sejenis agen biologi yang menyekat tindakan molekul TNF yang menyumbang kepada keradangan, juga boleh digunakan.

Pembedahan

Pilihan pembedahan bertujuan untuk mengurangkan risiko sepsis, abses mengalir, menyembuhkan fistula, dan mengurangkan inkontinensia akibat daripada prosedur. Pembedahan boleh dipasangkan dengan ubat-ubatan untuk meningkatkan tindak balas rawatan dan mengurangkan gejala berulang.

Untuk fistula mudah, membersihkan dan menutup fistula melalui fistulotomi adalah prosedur pilihan. Peletakan seton untuk mengalirkan fistula, atau membersihkan dan kemudian mengisi atau menutup fistula dengan tisu sihat atau gam khas yang dipanggil fibrin, boleh digunakan untuk fistula yang lebih kompleks.

Pendekatan yang lebih invasif mungkin ditunjukkan untuk orang yang gejalanya tidak ditangani oleh rawatan pembedahan atau perubatan lain. Dalam kes ini, pakar bedah boleh melakukan ileostomi untuk mencipta cara lain bagi najis keluar dari badan, atau proktektomi untuk mengeluarkan dubur dan rektum.

Prognosis

Walaupun kemajuan telah dibuat dalam rawatan PCD, pengurusan masih mencabar bagi penyedia penjagaan kesihatan dan mereka yang hidup dengan keadaan tersebut.

Tempoh lama pengaliran nanah daripada fistula dan lesi dubur berulang adalah perkara biasa. Walaupun selepas 18 bulan pengampunan, penyelidikan telah mendapati bahawa 44% pesakit mengalami gejala berulang.

Sekurang-kurangnya satu daripada tiga orang akan mengalami penyembuhan jangka panjang bagi mereka yang mempunyai fistula dubur dengan penyakit Crohn. Walaupun terdapat beberapa jumlah lesi yang berjaya dengan penggunaan ubat-ubatan, beberapa tidak berjaya sebagai rawatan jangka panjang.

Inkontinens kerana prosedur pembedahan tertentu juga mungkin untuk sesetengah pesakit.

Oleh kerana cabaran dan hasil ini, penglibatan ahli gastroenterologi dan pakar bedah kolorektal boleh memaklumkan pendekatan pelbagai disiplin untuk menilai gejala, mengenal pasti rawatan yang paling tidak invasif, dan meningkatkan kualiti hidup.

Menghadapi

Orang yang hidup dengan PCD menggambarkan gabungan simptom, rawatan dan kehidupan harian—termasuk faktor fizikal, emosi, seksual dan sosial—sebagai sangat mencabar.

Mencari maklumat tambahan tentang PCD, serta mendapatkan sokongan daripada keluarga, rakan dan orang lain yang mempunyai diagnosis serupa melalui kumpulan sokongan dalam talian, adalah strategi yang berpotensi.

Membincangkan sebarang penginapan di tempat kerja juga boleh membantu mereka yang mempunyai PCD mengenal pasti pengubahsuaian yang berguna kepada persekitaran kerja mereka.

Penyakit Perianal Crohn adalah manifestasi Crohn yang lebih teruk dan dikaitkan dengan kesan ketara ke atas kualiti hidup. Rawatan yang tersedia mungkin lebih berjaya untuk sesetengah yang hidup dengan PCD berbanding yang lain, dan ia boleh bergantung pada keterukan kes individu seseorang.

Bagi mereka yang mempunyai PCD, bekerjasama dengan pasukan penyedia penjagaan kesihatan pelbagai disiplin akan membantu memaklumkan rawatan yang boleh memberikan kelegaan dan peningkatan kualiti hidup yang paling banyak. Mencari sokongan daripada keluarga dan pesakit lain juga boleh menjadi alat utama mengatasi.