Toksoplasmosispenyakit berjangkit yang disebabkan oleh protozoa sel tunggal yang dipanggil Toxoplasma gondii, biasanya didiagnosis dengan menguji darah dan cecair badan lain untuk imunoglobulin (juga dikenali sebagai antibodi) yang dihasilkan oleh badan sebagai tindak balas kepada jangkitan.
Teknik molekul juga boleh digunakan untuk mengesan DNA parasit itu dalam tisu dan cecair badan. Walaupun parasit boleh diperhatikan secara langsung di bawah mikroskop dalam tisu atau sampel cecair tulang belakang, bentuk ujian ini digunakan kurang kerap kerana kesukaran untuk mendapatkan spesimen.
:max_bytes(150000):strip_icc()/toxoplasmosis-diagnosis-5af48e6b04d1cf00363be135.png)
Ujian Antibodi
Ujian antibodi ialah ujian yang mengukur imunoglobulin tertentu dalam darah anda. Antibodi ialah protein yang dibuat oleh sistem imun untuk melawan antigen seperti bakteria, virus, dan parasit. Setiap satu dibuat khusus untuk memerangi antigen tertentu.
Apabila antibodi telah dihasilkan, ia akan kekal dalam aliran darah anda untuk melindungi daripada jangkitan pada masa hadapan. Kegigihan antibodi bukan sahaja memberikan kita “jejak” jangkitan yang tahan lama, malah kadangkala boleh memberitahu kita bila jangkitan itu berlaku.
Toxoplasmosis boleh didiagnosis dengan ujian antibodi yang mengesan dua imunoglobulin T. gondii tertentu:
-
Imunoglobulin G (IgG) ialah jenis yang terdapat dalam semua cecair badan. Walaupun antibodi IgG merosot dengan cepat dalam tempoh satu atau dua bulan daripada jangkitan awal, ia biasanya berterusan sepanjang hayat.
-
Immunoglobulin M (IgM), yang terdapat terutamanya dalam darah dan cecair limfa, adalah antibodi pertama yang dihasilkan oleh badan untuk melawan jangkitan. Walaupun ia boleh memberikan bukti awal jangkitan, ia hanya bertahan paling lama sekitar 18 bulan.
Ujian antibodi IgG ialah ujian pertama yang digunakan untuk menentukan sama ada anda telah dijangkiti T. gondii. Keputusan IgG yang positif bermakna anda telah dijangkiti pada satu ketika dalam hidup anda; ia tidak boleh memberitahu anda bila.
Ujian antibodi IgM boleh memberitahu kami sama ada jangkitan itu baru-baru ini. Keputusan IgM negatif biasanya bermakna anda pernah dijangkiti pada masa lalu dan kini kebal terhadap parasit. Walaupun keputusan positif mungkin mencadangkan jangkitan baru-baru ini, keputusan sering dicemari oleh kekhususan ujian yang rendah (bermakna bahawa ia lebih berkemungkinan memberikan hasil positif palsu).
Untuk tujuan ini, keputusan IgG dan IgM perlu ditafsirkan bersama untuk memberikan diagnosis yang yakin.“Tafsiran sebahagian besarnya berdasarkan tahap (titer) antibodi dalam ujian, dengan nilai yang lebih tinggi secara amnya sepadan dengan tahap kepastian yang lebih tinggi. Jika terdapat sebarang keraguan tentang tafsiran, perundingan pakar akan diperlukan.
|
Keputusan IgG |
Keputusan IgM |
Tafsiran |
|
Negatif |
Negatif |
Anda tidak dijangkiti T. gondii. |
|
Negatif |
Ambik |
Anda mungkin mengalami jangkitan akut (baru-baru ini) atau keputusan IgM positif palsu. Uji semula IgG dan IgM dan, jika keputusan tetap sama, anda mungkin tidak dijangkiti. |
|
Negatif |
Positif |
Anda mungkin mengalami jangkitan akut atau keputusan IgM positif palsu. Uji semula IgG dan IgM dan, jika keputusan kekal sama, keputusan IgM mungkin positif palsu. |
|
Ambik |
Negatif |
Hasilnya tidak dapat disimpulkan. Uji semula IgG dengan teknologi ujian yang berbeza. |
|
Ambik |
Ambik |
Hasilnya tidak dapat disimpulkan. Dapatkan sampel IgG dan IgM baharu. |
|
Ambik |
Positif |
Anda mungkin dijangkiti akut. Uji semula kedua-dua IgG dan IgM. |
|
Positif |
Negatif |
Anda telah dijangkiti T. gondii kurang daripada enam bulan. |
|
Positif |
Ambik |
Anda sama ada telah dijangkiti selama lebih daripada setahun atau mempunyai keputusan IgM positif palsu. Uji semula IgM. |
|
Positif |
Positif |
Anda telah dijangkiti dalam tempoh 12 bulan yang lalu. |
Ujian Semasa Kehamilan
Jika anda hamil dan ujian positif untuk kedua-dua IgG dan IgM, pembekal penjagaan kesihatan anda akan mahu menentukan bila jangkitan itu berlaku. Untuk ini, penyedia penjagaan kesihatan perlu melakukan ujian aviditi IgG.
Avidity merujuk kepada kekuatan ikatan antara antibodi dan antigen. Keghairahan meningkat dari semasa ke semasa dan berdasarkan tahap ikatan boleh memberi kita idea yang cukup baik tentang bila pendedahan itu berlaku. Oleh itu, keghairahan yang rendah bermakna jangkitan berlaku baru-baru ini; keghairahan yang tinggi bermakna jangkitan berlaku suatu ketika dahulu.
Berkenaan dengan toksoplasmosis, bacaan aviditi tinggi dalam 12 hingga 16 minggu pertama kehamilan bermakna jangkitan itu tidak semasa dan, oleh itu, menimbulkan sedikit risiko kepada bayi anda (kerana parasit akan berada dalam keadaan tidak aktif yang diketahui. sebagai kependaman).
Sebaliknya, bacaan aviditi rendah menunjukkan bahawa jangkitan adalah semasa dan campur tangan tambahan akan diperlukan untuk sama ada mencegah penularan T. gondii dari ibu kepada anak atau menguruskan komplikasi penyakit yang serius.
Untuk tujuan ini, pembekal penjagaan kesihatan anda perlu memantau bayi anda semasa dan selepas kehamilan. Antara penyiasatan yang mungkin:
-
Ultrasound boleh digunakan untuk memeriksa sebarang gejala yang menunjukkan penyakit kongenital seperti hidrosefalus (“air di otak”). Walaupun berguna dalam mengesan keabnormalan janin, ultrasound tidak boleh mendiagnosis toksoplasmosis atau mengecualikan toksoplasmosis jika keputusannya negatif.
- Amniosentesis boleh dilakukan pada 20 hingga 24 minggu jika gejala disyaki. Cecair itu akan diuji dengan teknologi yang dikenali sebagai tindak balas rantai polimerase (PCR) yang menguatkan bilangan DNA T. gondii dalam sampel makmal. Walaupun PCR boleh digunakan untuk mengesahkan jangkitan, ia tidak dapat memberitahu kami sejauh mana jangkitan itu ditubuhkan atau meluas.
-
Ujian antibodi boleh dilakukan pada darah tali pusat semasa kelahiran untuk menilai status bayi. Ujian darah perbandingan ibu-ke-anak juga boleh dilakukan.
- Tusukan lumbar (ketuk tulang belakang) boleh digunakan untuk mengekstrak cecair serebrospinal (CSF) untuk penilaian dengan PCR.
Walaupun bayi kelihatan bebas simptom, penilaian rutin akan dijadualkan untuk tahun pertama kehidupan untuk memantau sebarang komplikasi neurologi (otak) atau oftalmologi (mata).
Toxoplasma Encephalitis
Toxoplasma encephalitis, yang dicirikan oleh keradangan otak, adalah komplikasi serius yang paling kerap dilihat pada orang yang menghidap HIV lanjutan. Ia biasanya didiagnosis dengan ujian imaginasi atau penilaian sampel tisu otak.
Imbasan tomografi berkomputer (CT) kekal sebagai salah satu kaedah diagnosis utama. Ia adalah satu bentuk sinar-X yang boleh menghasilkan imej keratan rentas otak. Toxoplasma encephalitis biasanya akan nyata dengan pelbagai lesi otak yang jauh lebih nipis daripada tisu bersebelahan (mencadangkan bekalan darah yang berkurangan). Pewarna kontras intravena boleh digunakan untuk meningkatkan imej.
Pengimejan resonans magnetik (MRI) menggunakan gelombang magnetik untuk mencipta imej seni bina otak yang sangat terperinci. Apabila digunakan dengan pewarna kontras gadolinium, MRI selalunya boleh mengambil lesi yang lebih kecil yang mungkin terlepas daripada imbasan CT.
Jika pembekal penjagaan kesihatan tidak dapat membuat diagnosis yang pasti, biopsi otak mungkin diperlukan. Prosedur ini biasanya dilakukan dengan menggerudi lubang kecil ke dalam tengkorak dan mengeluarkan sekeping tisu kecil dengan jarum berongga. Pemeriksaan mikroskopik tisu yang dibiopsi biasanya akan mendedahkan T. gondii dalam keadaan aktif dan mereplikasi.
Walaupun biopsi jarum kurang invasif daripada kaedah pengekstrakan lain, komplikasi kadangkala boleh berlaku, termasuk jangkitan, sawan, dan pendarahan serebrum.
Toxoplasmosis okular
Toksoplasmosis okular adalah komplikasi lain yang terutamanya dilihat pada orang yang mengalami gangguan imun yang teruk. Ia boleh menjejaskan uvea (uveitis) atau retina dan koroid (retinochoroiditis), membawa kepada pembentukan lesi pada satu atau kedua-dua mata serta kawasan kematian tisu (nekrosis).“”
Toxoplasmosis okular biasanya didiagnosis berdasarkan rupa klinikal lesi dan keputusan ujian antibodi IgG dan IgM. Keputusan IgG negatif biasanya boleh menolak T. gondii sebagai punca. Dalam kes yang teruk di mana risiko kehilangan penglihatan adalah tinggi, cecair boleh dikeluarkan dari mata untuk penilaian dengan PCR.
Terdapat beberapa teknik fotografi bukan invasif yang digunakan untuk menentukan tahap kerosakan mata. Antaranya ialah pengimejan autofluoresensi di mana penggunaan cahaya biru boleh menyebabkan bahagian mata tertentu “bercahaya” tanpa menggunakan pewarna. Ia adalah alat berharga yang dapat menunjukkan kedua-dua lesi aktif dan kawasan parut retina.
Diagnosis pembezaan
Toxoplasmosis boleh menjadi sukar untuk dibezakan daripada penyakit lain, terutamanya pada orang yang mempunyai sistem imun yang terjejas yang terdedah kepada pelbagai jangkitan. Untuk menyampaikan diagnosis muktamad, penyedia penjagaan kesihatan selalunya perlu mengecualikan penyakit lain dengan ciri yang serupa.
Ini termasuk penyakit yang menjejaskan otak dan sistem saraf pusat, seperti:
- Kanser otak
- Meningoensefalitis kriptokokus
-
Ensefalitis sitomegalovirus (CMV).
-
Meningitis tuberkulosis
-
Limfoma otak
-
Leukoencephalopathy multifokal progresif (PML)
Penyakit yang sering dikaitkan dengan lesi necrotizing termasuk:
- Retinitis sitomegalovirus
- Keratitis virus herpes simplex
- Herpes zoster virus ophthalmicus
- Retinitis kulat
- Sarcoidosis
- Sifilis
Senarai itu mungkin kelihatan panjang dan mengelirukan, tetapi ketahuilah bahawa penyedia penjagaan kesihatan anda ingin mempertimbangkan setiap kemungkinan untuk menyesuaikan rawatan yang sesuai.
