Anatomi Kolon Menaik

Kolon adalah sebahagian daripada usus besar, dan ia mempunyai beberapa bahagian yang berbeza: menaik, melintang, menurun, dan sigmoid. Kolon menaik adalah bahagian pertama. Ia terletak di saluran penghadaman antara hujung usus kecil dan bahagian kedua kolon, kolon melintang. Ia juga kadang-kadang dipanggil kolon kanan.

Dalam artikel ini, ketahui lebih lanjut tentang anatomi dan fungsi kolon menaik, serta keadaan yang boleh menjejaskannya dan ujian yang mungkin dilakukan.

Anatomi

Kolon adalah sebahagian daripada saluran pencernaan, di mana makanan dipecahkan kepada bahan yang boleh digunakan oleh badan. Kolon menaik adalah bahagian pertama kolon. Ia menerima sebahagian makanan yang dicerna daripada usus kecil.

Struktur

Kolon menaik adalah kira-kira 8 inci (20-25 sentimeter) panjang dan diameter 2.5 inci. Bahagian dalam kolon menaik dilapisi dengan otot licin yang mengecut dan menggerakkan najis sepanjang panjangnya.

Ia dipegang oleh tisu dan membran yang melapisi dinding perut. Terdapat kantung di dalam panjang kolon, yang meningkatkan luas permukaan di bahagian dalam, membolehkan lebih banyak penyerapan.

Lapisan paling dalam kolon menaik dipanggil mukosa. Ia mempunyai sel goblet, yang membantu menghasilkan lendir yang diperlukan untuk membantu bahan buangan bergerak sepanjang kolon.

Lapisan seterusnya ialah sub-mukosa, yang mengandungi saraf dan saluran darah, dan muscularis, yang mengandungi otot licin. Lapisan paling luar ialah serosa, yang merembeskan cecair untuk mengurangkan geseran daripada penguncupan otot licin.

Lokasi

Kolon menaik terletak di sebelah kanan perut. Ia menerima makanan penghadaman dari usus kecil. Pada permulaannya, ia disambungkan ke cecum, yang merupakan bahagian pertama usus besar.

Pada penghujungnya, kolon menaik membuat pusingan kiri di mana ia bertemu dengan bahagian kedua kolon, kolon melintang. Kolon melintang pergi dari kanan ke kiri merentasi perut.

Variasi Anatomi

Variasi dan kecacatan kelahiran dalam kolon menaik adalah tidak biasa. Malrotations kolon, di mana usus menjadi berpintal, biasanya ditemui pada bayi baru lahir kerana ia sering menyebabkan gejala pencernaan. Pembedahan digunakan untuk membetulkan masalah.

Cara darah dibekalkan ke bahagian kolon mempunyai beberapa variasi dalam percabangan arteri. Arteri yang membekalkan kolon kanan ialah arteri mesenterik superior. Terdapat laporan kes yang jarang berlaku mengenai bekalan darah sebaliknya datang dari arteri mesenterik inferior.

Fungsi

Kolon adalah tiub berongga, dan bahan buangan (najis) melaluinya semasa keluar dari badan melalui dubur. Tujuan kolon adalah untuk menyerap air dan elektrolit daripada najis. Kebanyakan vitamin dan mineral diserap dalam usus kecil.

Apabila bahan buangan melepasi usus kecil dan masuk ke dalam sekum, ia bercampur dengan pelbagai jenis bakteria. Bakteria ini menguraikan lagi sisa dan membantu penyerapan beberapa vitamin lagi, seperti vitamin K, B1, B2, dan B12.

Air diserap daripada bahan buangan semasa ia melalui kolon, mengubahnya daripada kebanyakan cecair kepada najis pepejal.

Keadaan Berkaitan

Terdapat beberapa penyakit dan keadaan yang boleh menjejaskan kolon menaik. Bahagian kolon yang lain mungkin dipengaruhi oleh keadaan ini juga.

Kanser kolon

Kanser kolon boleh bermula di kolon menaik. Ia selalunya tidak ditemui sehingga kanser itu maju kerana ia mungkin tidak menyebabkan sebarang gejala.

Apabila najis melalui kolon menaik, ia baru keluar dari usus kecil, dan kebanyakannya cair. Oleh itu, ia boleh memintas tumor yang semakin meningkat yang menghalang sebahagian kolon. Tumor ini boleh dirawat dengan pembedahan untuk membuang sebahagian daripada kolon, dan dengan kemoterapi dan/atau radiasi.

Polip kolon

Polip kolon adalah pertumbuhan seperti tangkai yang berlaku pada dinding usus dalam. Mereka menonjol ke bahagian dalam kolon. Jika ia menjadi besar, ia boleh menghalang bahan buangan daripada melaluinya.

Polip adalah pelopor kepada kanser. Semasa pemeriksaan kolonoskopi, sebarang polip yang ditemui akan dibuang supaya ia tidak terus membesar dan menimbulkan risiko kanser.

Penyakit Divertikular

Penyakit divertikular ialah keadaan di mana kantung keluar di bahagian yang lemah pada lapisan kolon. Adalah perkara biasa bagi orang yang berumur lebih dari 40 tahun untuk mempunyai kantung ini dalam lapisan kolon, dan kebanyakan orang yang berumur lebih dari 50 tahun memilikinya.

Mereka mungkin tidak menyebabkan sebarang gejala melainkan mereka dijangkiti, yang dipanggil diverticulitis. Diverticulitis boleh menyebabkan demam, loya, sakit perut dan cirit-birit. Diverticulitis paling kerap dirawat dengan antibiotik, tetapi kes yang teruk mungkin memerlukan pembedahan.

Penyakit Radang Usus

Penyakit Crohn, kolitis ulseratif, dan kolitis tak tentu adalah bentuk penyakit radang usus (IBD) yang boleh menjejaskan kolon menaik. IBD menyebabkan keradangan dan ulser dalam saluran penghadaman. Ini boleh membawa kepada tanda dan gejala dalam saluran penghadaman, seperti pendarahan usus, sakit perut, dan cirit-birit.

Selanjutnya, IBD boleh menyebabkan komplikasi usus tambahan yang termasuk keletihan, keadaan kulit, masalah mata, dan pelbagai bentuk arthritis.

Ujian

Ujian yang digunakan untuk menilai kesihatan keseluruhan kolon akan termasuk penilaian kolon menaik.

Kolonoskopi

Kolonoskopi adalah ujian di mana tiub nipis dan fleksibel dengan cahaya dimasukkan ke dalam rektum dan bergerak ke atas melalui panjang kolon. Ujian ini dilakukan di bawah bius. Persediaan untuk ujian ini termasuk membersihkan kolon dari mana-mana najis, yang dilakukan menggunakan julap yang kuat dan berpuasa.

Tomografi Berkomputer

Computed tomography (CT) digunakan untuk melihat organ dalam perut. Ia adalah sejenis X-ray yang boleh mencipta imej kolon dan struktur badan yang lain. Ujian ini boleh menunjukkan, sebagai contoh, jika terdapat sebarang tumor dalam kolon.

Untuk bersedia untuk ujian ini, selalunya perlu berpuasa selama beberapa jam sebelum itu. Penyelesaian kontras boleh diberikan, sama ada melalui mulut atau melalui IV, semasa ujian ini. Kontras membantu tisu tertentu kelihatan lebih baik pada imej imbasan CT.

Pengimejan Resonans Magnetik

Pengimejan resonans magnetik (MRI) menggunakan medan magnet untuk melihat struktur dan organ di dalam badan. Ia boleh dilakukan dengan atau tanpa kontras. Kontras boleh diberikan dalam bentuk minuman atau diberikan melalui IV (atau kedua-duanya boleh digunakan dalam pesakit yang sama). Tiada sinaran digunakan dalam ujian ini.

Tomografi Pelepasan Positron

Positron emission tomography (PET) digunakan untuk mencari tumor. Gula yang dirawat dengan tahap radiasi yang rendah diberikan melalui IV sebelum ujian. Jika ada sel tumor, mereka akan mengambil gula ini dan muncul pada filem yang diambil semasa ujian.