Gambaran Keseluruhan DSM-5

Gangguan kesihatan mental adalah salah satu jenis keadaan perubatan yang paling biasa dilihat di Amerika Syarikat. Menurut Pusat Kawalan dan Pencegahan Penyakit (CDC), lebih daripada 50% orang akan mengalami gangguan mental dalam hidup mereka.

Persatuan Psikiatri Amerika (APA) menerbitkan DSM-5, Manual Diagnostik dan Statistik Gangguan Mental, Edisi Ke-5, untuk menyediakan sumber untuk membantu penyedia penjagaan kesihatan mendiagnosis gangguan kesihatan mental ini. Ketahui lebih lanjut daripada gambaran keseluruhan DSM-5 ini.

Apakah DSM-5 itu?

DSM-5 disusun mengikut bahagian. Bahagian satu mengandungi maklumat tentang cara menggunakan manual. Bahagian dua termasuk tanda dan gejala biasa—dipanggil “kriteria diagnostik”—untuk gangguan mental tertentu.

Bahagian ketiga manual termasuk langkah penilaian, panduan kepada perumusan budaya, dan cara alternatif untuk mengkonseptualisasikan gangguan personaliti untuk membantu profesional kesihatan mental dalam proses membuat keputusan. Bahagian ini juga membincangkan tentang keadaan yang perlu diteliti lebih lanjut pada masa hadapan.

Siapa yang Membangunkan DSM-5 dan Apakah Tujuannya?

Menurut APA, maklumat tentang gangguan kesihatan mental telah dikumpulkan sejak pertengahan 1800-an untuk menjejaki bilangan orang yang mengalami keadaan ini. Selepas Perang Dunia II, Tentera AS menghasilkan sistem baharu untuk menggambarkan keadaan kesihatan mental dengan lebih baik dalam kalangan veteran.

Pada masa yang sama, Pertubuhan Kesihatan Sedunia (WHO) turut memasukkan bahagian tentang gangguan kesihatan mental dalam Klasifikasi Antarabangsa Penyakit dan Masalah Kesihatan Berkaitan (ICD)—sumber yang mengumpul maklumat tentang penyakit dan keadaan kesihatan di seluruh dunia—untuk kali pertama.

Edisi pertama DSM diterbitkan pada tahun 1952 oleh Jawatankuasa APA mengenai Tatanama dan Statistik. Ini adalah manual rasmi pertama gangguan mental yang direka untuk digunakan oleh profesional penjagaan kesihatan.

Sejak 1952, kemas kini telah dibuat kepada DSM, yang membawa kepada penerbitan terbaharunya pada tahun 2013 sebagai 5^ke edisi. Tambahan kepada DSM-5 telah diterbitkan pada tahun 2018. Di laman webnya, Persatuan Psikiatri Amerika juga menyediakan kemas kini kepada DSM-5 apabila ia berlaku.

Siapa yang Menggunakan DSM-5?

DSM-5 ialah sumber yang boleh digunakan oleh ramai profesional kesihatan yang berbeza untuk membantu dalam diagnosis gangguan mental. Pelbagai orang menggunakan DSM-5; pakar psikiatri, ahli psikologi klinikal, pekerja sosial dan kaunselor profesional berlesen yang paling biasa menggunakan sumber ini. Doktor dan jururawat perubatan juga menggunakan DSM-5, kerana mereka sering bertemu dengan pesakit yang mengalami gangguan mental.

Walau bagaimanapun, DSM-5 boleh menjadi sumber untuk sesiapa sahaja yang ingin mengetahui lebih lanjut tentang keadaan kesihatan mental. Teks termasuk “glosari istilah teknikal” yang boleh membantu menjadikan maklumat lebih mudah difahami.

Walaupun DSM-5 mengandungi banyak maklumat tentang mendiagnosis gangguan mental, ia tidak memberitahu pembaca cara merawat keadaan ini.

Jenis-jenis Gangguan Mental yang Dilindungi DSM-5

Beratus-ratus gangguan mental termasuk dalam DSM-5. Setiap satu termasuk kod yang sepadan dengan Klasifikasi Penyakit Antarabangsa, 9^ke edisi, Pengubahsuaian Klinikal.

Setiap tajuk kemudiannya dipecahkan kepada kategori tentang keadaan kesihatan mental yang berada di bawahnya. Sebagai contoh, terdapat tujuh keadaan yang termasuk di bawah tajuk “Gangguan Perkembangan Neurologi”:

• Kurang upaya intelek
• Gangguan komunikasi
• Gangguan spektrum autisme
• Gangguan hiperaktif kekurangan perhatian
• Gangguan pembelajaran khusus
• Gangguan motor
• Gangguan perkembangan saraf lain

Setiap tujuh kategori ini mengandungi senarai keadaan mental tertentu. Keadaan ini disenaraikan dalam susunan yang paling mungkin muncul semasa hayat seseorang. Gangguan yang biasa menyerang kanak-kanak diterangkan terlebih dahulu.

Sebagai contoh, kategori “Kecacatan intelektual” menyenaraikan syarat berikut:

• Kecacatan intelektual (gangguan perkembangan intelek)
• Kelewatan pembangunan global
• Kecacatan intelek yang tidak ditentukan

Bagaimanakah DSM-5 Digunakan untuk Membantu Mendiagnosis Gangguan Mental?

DSM-5 membantu penyedia penjagaan kesihatan mendiagnosis pesakit dengan gangguan mental dengan menyediakan senarai tanda dan gejala biasa yang berlaku. Sebagai contoh, diagnosis “gangguan kemurungan utama” boleh dibuat jika syarat berikut dipenuhi:

Lima atau lebih daripada simptom berikut dalam tempoh dua minggu yang sama, dengan sekurang-kurangnya satu daripada simptom itu ialah mood tertekan atau hilang minat atau keseronokan:

• Suasana tertekan hampir sepanjang hari
• Minat atau keseronokan dalam aktiviti berkurangan dengan ketara
• Perubahan besar dalam berat badan

• Insomnia atau hipersomnia

• Kegelisahan atau penurunan ketara dalam tahap aktiviti normal
• Rasa letih atau kehilangan tenaga
• Perasaan tidak berharga atau rasa bersalah yang melampau
• Kesukaran berfikir, menumpukan perhatian, atau membuat keputusan
• Kerap memikirkan kematian

DSM-5 juga menyediakan maklumat tentang perkara yang boleh meningkatkan risiko seseorang mengalami gangguan mental. Ini termasuk faktor perangai, persekitaran, genetik dan fisiologi.

Budaya dan jantina juga memainkan peranan dalam gangguan kesihatan mental.

Memandang Masa Depan

DSM-5 juga mengandungi bahagian yang dipanggil “Syarat untuk Kajian Lanjut.” Ia bercakap tentang gangguan kesihatan mental yang memerlukan lebih banyak penyelidikan. Walau bagaimanapun, bahagian buku ini tidak dimaksudkan untuk digunakan untuk mendiagnosis pesakit. Contohnya termasuk:

• Gangguan perkabungan kompleks yang berterusan
• Gangguan permainan Internet
• Kecederaan diri tanpa bunuh diri

Walaupun DSM-5 adalah sumber yang berguna, ia tidak dimaksudkan untuk digunakan untuk mendiagnosis diri anda atau orang yang disayangi dengan gangguan kesihatan mental.

Jika anda fikir anda mungkin mengalami keadaan kesihatan mental, berjumpa dengan doktor anda.