Kajian: Keraguan Vaksin HPV Meningkat dalam Komuniti Hispanik

Keraguan terhadap vaksin telah menjadi ketara di Amerika Syarikat sebagai tindak balas kepada COVID-19, tetapi penentangan terhadap vaksin telah menimbulkan cabaran kesihatan awam jauh sebelum permulaan wabak itu.

Satu kajian baru mendapati bahawa walaupun keraguan tentang vaksin human papillomavirus (HPV) telah menurun selama beberapa tahun, ia kemudiannya stabil-dan malah meningkat-dalam subkumpulan tertentu. Dalam komuniti Hispanik, hampir dua pertiga daripada ibu bapa yang termasuk dalam kajian itu masih ragu-ragu tentang vaksin HPV pada 2019.

Penemuan kajian itu telah dibentangkan pada Persidangan AACR ke-14 mengenai Sains Ketaksamaan Kesihatan Kanser dalam Kaum/Etnik Minoriti dan Golongan Kurang Servis Secara Perubatan pada awal Oktober.

Vaksin HPV

Vaksin HPV diberikan kepada remaja untuk mencegah kanser serviks—yang mempunyai kadar insiden yang lebih tinggi dalam komuniti Hispanik—serta beberapa jenis kanser lain termasuk kanser dubur, zakar, vulvar, faraj dan orofaringeal.

Lebih daripada 135 juta dos vaksin HPV telah diedarkan di Amerika Syarikat sejak ia diluluskan oleh Pentadbiran Makanan dan Dadah AS (FDA), pada tahun 2006. Menurut Pusat Kawalan dan Pencegahan Penyakit (CDC), data kukuh telah menunjukkan bahawa vaksin HPV adalah selamat dan berkesan.

Vaksin HPV diberikan dalam dua dos dan sama seperti vaksin atau ubat lain, boleh mempunyai kesan sampingan. Kesan sampingan vaksin HPV yang paling biasa yang telah dilaporkan kepada Sistem Pelaporan Kejadian Advers Vaksin CDC (VAERS) ialah:

• sakit
• Kemerahan atau bengkak pada lengan tempat vaksin diberikan
• Pening
• Pengsan (sinkop)
• Loya
• sakit kepala

Dengan pengecualian pengsan (yang lebih kerap berlaku pada remaja selepas menerima sebarang vaksin, bukan hanya vaksin HPV), tiada kesan buruk yang disahkan berlaku pada kadar yang lebih tinggi daripada jangkaan selepas vaksinasi HPV, menurut CDC.

Kajian

Kajian baharu itu menjejaki pendapat ibu bapa tentang vaksin HPV menggunakan data daripada Tinjauan Imunisasi Kebangsaan (NIS)–Remaja 2010–2019.

Para penyelidik mengenal pasti 16,383 remaja yang belum menerima vaksin HPV dan bertanya kepada ibu bapa mereka bagaimana kemungkinan remaja mereka akan menerima suntikan HPV dalam tempoh 12 bulan akan datang.

Ibu bapa yang menjawab “tidak terlalu mungkin,” “tidak mungkin sama sekali,” atau “tidak pasti/tidak tahu” dianggap sebagai teragak-agak terhadap vaksin.

Hasilnya menunjukkan bahawa walaupun keraguan vaksin HPV menurun daripada kira-kira 69% pada tahun 2010 kepada 63% pada tahun 2019, terdapat subkumpulan tertentu melihat kadar teragak-agak yang terhenti atau meningkat.

Ibu yang mempunyai anak Hispanik menyaksikan penurunan purata keraguan sebanyak 6.24% setahun dari 2010 hingga 2013, tetapi peningkatan purata sebanyak 1.19% setahun dari 2013 hingga 2019.

Keraguan vaksin juga berkurangan dalam kalangan ibu yang mempunyai remaja lelaki, ibu berumur 35-44 tahun, ibu lebih 45 tahun, ibu yang mempunyai ijazah kolej/diploma sekolah tinggi atau tinggi, dan ibu yang sudah berkahwin—tetapi akhirnya mula stabil.

“Saya menjangkakan teragak-agak akan berkurangan, walaupun tidak secara drastik, tetapi masih berkurangan daripada stabil atau meningkat sedikit,” Eric Adjei Boakye, PhD, MA, pengarang utama kajian itu, memberitahu Verywell.

Dalam beberapa tahun pertama, Adjei Boakye mengatakan bahawa penurunan itu dijangka kerana vaksin itu “baru sahaja diluluskan untuk remaja lelaki dan terdapat banyak komunikasi mengenainya.”

Walau bagaimanapun, Adjei Boakye berpendapat bahawa “kami banyak memberi tumpuan untuk mendapatkan orang ramai menerima vaksinasi dan terlupa untuk meletakkan tumpuan yang sama kepada mereka yang teragak-agak. Amalan yang berkesan untuk populasi umum mungkin tidak berkesan untuk individu yang teragak-agak vaksin.”

Sebab Ragu-ragu

Melva Thompson-Robinson, DrPH, seorang profesor kesihatan sosial dan tingkah laku di Universiti Nevada Las Vegas, memberitahu Verywell bahawa terdapat banyak faktor yang mendorong keraguan vaksin, terutamanya dalam komuniti Hispanik.

“Pertama sekali ialah terdapat kekurangan kepercayaan yang mendasari kerajaan dan penyedia penjagaan kesihatan yang menyediakan vaksinasi ini,” kata Thompson-Robinson. “Dalam beberapa kes, selama bertahun-tahun, komuniti warna telah diuji tanpa kebenaran mereka. Dalam kes lain, penyedia penjagaan kesihatan mengasaskan penjagaan pada andaian tentang pesakit daripada komuniti warna tanpa menyemak fakta.”

Menurut Thompson-Robinson, keraguan vaksin juga boleh disebabkan oleh “kekurangan akses kepada vaksin dan penjagaan” yang boleh menyebabkan orang berasa “curiga tentang perkara yang tidak tersedia dalam komuniti mereka.”

Dengan vaksin HPV secara khusus, Thompson-Robinson mengatakan bahawa ibu bapa sering tidak bersedia untuk menerima bahawa anak mereka mungkin aktif secara seksual, atau mereka secara salah percaya bahawa memberi anak mereka suntikan akan menggalakkan mereka menjadi aktif secara seksual. Bercakap tentang jangkitan seksual (STI) juga membawa stigma, dan ibu bapa mungkin menganggap bahawa anak mereka tidak akan bergaul dengan sesiapa sahaja yang mempunyai atau mungkin berisiko untuk STI.

Adjei Boakye mengatakan bahawa lebih banyak keraguan dalam komuniti ini juga boleh didorong oleh halangan bahasa, halangan akses penjagaan kesihatan, kekurangan pengetahuan atau kekurangan cadangan daripada penyedia penjagaan kesihatan.

“Mungkin terdapat halangan budaya juga,” kata Adjei Boakye. “Penyelidikan masa depan harus cuba memahami nuansa di sebalik subkumpulan ini.”

Menangani Halangan

Untuk menangani halangan ini, Adjei Boakye berkata bahawa kita perlu membangunkan program pendidikan sensitif budaya, yang idealnya akan disampaikan oleh individu Hispanik yang lain.

Penyedia penjagaan kesihatan juga harus terus mengesyorkan dan mendidik ibu bapa Hispanik tentang manfaat pencegahan kanser vaksin. Adjei Boakye juga mengatakan bahawa vaksin HPV harus dibawa terus ke komuniti ini apabila mungkin untuk menangani halangan pengangkutan.

Maklumat salah, terutamanya di media sosial, juga mesti ditangani—terutamanya memandangkan peningkatan dalam peredaran maklumat palsu berkaitan kesihatan di tengah-tengah wabak itu.

“Sebagai komuniti kesihatan awam, kita perlu memahami siapa yang teragak-agak terhadap vaksin dan mengapa,” kata Thompson-Robinson. “Kami kemudiannya perlu menyesuaikan pemesejan dan pendidikan kami untuk menangani isu dan kebimbangan yang menimbulkan keraguan terhadap vaksin.”

Thompson-Robinson mengatakan bahawa ia juga terpulang kepada penyedia penjagaan kesihatan untuk “bertemu pesakit mereka di mana mereka berada dan menerangkan dengan lebih teliti mengapa vaksin ini diperlukan dan menangani kemungkinan kesan sampingan yang mungkin dialami seseorang. Ibu bapa memerlukan lebih ketelusan mengenai vaksinasi HPV supaya mereka boleh membuat keputusan yang lebih baik untuk anak-anak mereka.”