Bagaimana Penaakulan Logik Berubah Dengan Umur

Tweens mengalami pelbagai perubahan kognitif, termasuk peningkatan dalam pemikiran logik. Menurut Persatuan Psikologi Amerika, kanak-kanak berumur antara 7 dan 12 tahun mengembangkan logik yang lebih konkrit dan kemahiran menyelesaikan masalah dalam tiga cara utama: pemuliharaan, pengelasan dan kebolehbalikan. Proses kognitif remaja yang lebih tua, khususnya, beralih daripada penaakulan seperti kanak-kanak kepada cara berfikir yang lebih seperti orang dewasa, yang semakin kompleks dan abstrak.

Pemuliharaan: Penampilan Luar Kurang Penting

Ahli psikologi terkenal Jean Piaget (1896-1980) berteori bahawa sehingga sekitar umur 6 tahun, kanak-kanak tidak mempunyai pemahaman yang jelas tentang bagaimana dua perkara dengan penampilan luaran yang berbeza mungkin sebenarnya sama.

Dalam kajian klasik, Piaget menuang cecair dari gelas tinggi dan nipis ke dalam gelas tebal pendek betul-betul di hadapan mata mereka. Kanak-kanak yang lebih muda menyangka cecair menjadi jumlah yang lebih kecil hanya kerana rupa luaran cecair berubah. Dalam erti kata lain, persepsi adalah bahawa lebih pendek sama dengan kurang. Apabila kanak-kanak mengembangkan kemahiran penaakulan mereka, mereka akhirnya memahami bahawa jumlah cecair tidak berubah.

Kanak-kanak yang lebih muda akan berfikir bahawa jumlah cecair berubah kerana mereka hanya memberi perhatian kepada ketinggian atau lebar kaca, bukan kedua-duanya. Walau bagaimanapun, apabila kanak-kanak belajar untuk memanipulasi maklumat secara mental, mereka dapat memahami bahawa ketinggian yang lebih pendek dibuat oleh kaca yang lebih tebal, oleh itu, memberikan jumlah ruang yang sama secara keseluruhan. Pada masa mereka remaja, mereka dapat membayangkan pelbagai senario hipotetikal dengan bekas pelbagai bentuk dan saiz.

Keupayaan untuk mempertimbangkan berbilang ciri sekaligus melangkaui dunia fizikal. Sebagai contoh, apabila remaja mula mengembangkan kemahiran penaakulan yang lebih abstrak, ia membolehkan mereka memahami dilema sosial yang kompleks yang mempunyai pelbagai kebaikan dan keburukan. Mereka juga mula berfikir secara hipotesis dan dapat melihat bagaimana tindakan oleh seseorang atau kumpulan boleh mengimbangi tindakan yang dibuat oleh orang lain.

Klasifikasi: Mengkategorikan Mengikut Sifat Serupa

Kanak-kanak menjadi sangat mahir dalam mengkategorikan orang dan objek-perkembangan lain dalam penaakulan logik. Mereka juga menyedari bahawa hierarki kumpulan wujud. Sebagai contoh, mereka tahu bahawa “haiwan” boleh dibahagikan kepada kumpulan termasuk “mamalia” dan “reptilia.” Mereka juga tahu kumpulan mamalia boleh dipecahkan lagi kepada jenis mamalia seperti “anjing” dan “harimau bintang.”

Apabila kanak-kanak menghampiri zaman remaja, mereka akan belajar mengaplikasikan apa yang telah mereka pelajari daripada klasifikasi ini dan membuat generalisasi dan inferens logik. Sebagai contoh, mereka akan tahu bahawa “kerusi” akan terapung atau terbakar kerana ia diperbuat daripada “kayu.”

Walaupun konsep-konsep ini kelihatan jelas kepada kebanyakan orang dewasa, memahaminya adalah satu langkah besar ke hadapan dalam perkembangan kognitif kanak-kanak. Keupayaan untuk membuat inferens logik membuka jalan kepada pemahaman sains dan matematik yang lebih maju, serta kemahiran bahasa dan perspektif yang kompleks yang diperlukan untuk interaksi sosial yang lebih bermakna.

Kebolehbalikan: Perkara Boleh Berubah Kembali kepada Bentuk Asal

Perkembangan penaakulan logik utama yang terakhir untuk kanak-kanak ialah memahami konsep kebolehbalikan. Kebolehbalikan merujuk kepada cara sesuatu boleh diubah dan ditukar kembali kepada keadaan asalnya.

Satu contoh mudah yang kanak-kanak faham sejak awal ialah anda boleh menggulung bola tanah liat menjadi ular panjang (pemuliharaan), kemudian menggulungnya semula menjadi bola (kebolehbalikan) tanpa mengubah sifat dalamannya.

Kemudian, kanak-kanak akan dapat memahami idea yang lebih kompleks tentang kebolehterbalikan dan ketakterbalikan. Sebagai contoh, air boleh dibekukan dan kemudian dicairkan, tetapi telur tidak boleh dibongkar.

Pemahaman penuh tentang akibat keterbalikan terus berkembang dari awal kanak-kanak hingga remaja. Sebagai contoh, kanak-kanak kecil mula belajar kebolehbalikan apabila menyelesaikan masalah matematik mudah. Mereka belajar bahawa 5 + 3 = 8 dan 8 – 5 = 3. Ini kemudiannya berkembang menjadi masalah matematik yang lebih kompleks dengan pembahagian dan pendaraban seperti 12 x 5 = 60 dan 60 / 5 = 12.

Konsep keterbalikan ini dibina di atas sepanjang pendidikan mereka, dan pada masa mereka berusia belasan tahun, mereka sedang menyelesaikan masalah matematik dan sains peringkat tinggi berbanding dengan rakan sejawat mereka yang lebih muda. Contohnya, mereka belajar untuk menyelesaikan ‘x’ dalam persamaan algebra.