Patutkah Anda Berkawan Dengan Anak-Anak Anda?

Garis—iaitu antara menjadi ibu bapa dan rakan—sering kabur pada hari ini terutamanya apabila usia kanak-kanak meningkat. Selama bertahun-tahun, ibu bapa diberitahu bahawa menjadi ibu bapa yang berwibawa adalah cara yang tepat, tetapi dengan kemunculan gaya keibubapaan yang berbeza seperti keibubapaan ya, keibubapaan keterikatan dan keibubapaan jarak bebas, garis antara menjadi ibu bapa dan rakan semakin berkurangan dan kurang jelas. Jadi, apakah jawapan yang betul? Patutkah anda berkawan dengan anak anda?

Kebanyakan pakar bersetuju bahawa walaupun ibu bapa boleh dan harus bersikap mesra terhadap anak-anak mereka serta menyeronokkan untuk bergaul, pada akhirnya mereka masih perlu menerima peranan sebagai ibu bapa dan bukan sebagai kawan.

Kanak-kanak memerlukan sempadan, peraturan dan bimbingan. Rakan baik tidak akan memberitahu mereka bila mereka harus tidur, memastikan mereka mendapat imunisasi atau menasihati mereka tentang minum, persetujuan dan seks—itu adalah peranan ibu bapa dan mereka memerlukan anda dalam peranan itu.

Risiko Menjadi Rakan Anak Anda

Ramai ibu bapa berfikir bahawa jika mereka berkawan dengan anak mereka, keibubapaan akan menjadi lebih mudah-bahawa anak mereka akan melakukan apa yang mereka mahu kerana mereka berkawan. Tetapi pada hakikatnya, cuba menjadi kawan anak anda mengelirukan kanak-kanak. Sempadan dan peraturan membuatkan kanak-kanak berasa selamat, tetapi jika anda cuba menjadi rakan anak anda berkemungkinan besar anda tidak memberi mereka banyak peraturan atau garis panduan dan ini boleh menimbulkan masalah.“”

Kehilangan Kuasa

Lebih-lebih lagi, apabila ibu bapa hilang kuasa kerana mereka kini berada pada tahap yang sama dengan anak mereka, anak-anak boleh menjadi cemas dan tidak tenang. Mereka memerlukan jaminan daripada anda bahawa anda menyayangi mereka, anda mengawalnya, dan anda akan melindungi mereka. Cuba untuk menjadi kawan menghilangkan gambaran anda sebagai pelindung dan penjaga dan menghapuskan salah satu rangkaian sokongan yang paling penting dalam hidup mereka.

Selain itu, melepaskan kuasa, kebijaksanaan dan pengalaman yang datang dengan menjadi ibu bapa untuk disukai oleh anak-anak anda menyukarkan untuk membesarkan anak-anak yang sihat dan cekap yang boleh menangani kekecewaan dan kekecewaan.

Sebaliknya, anak-anak memerlukan ibu bapa untuk melukis garisan di pasir, katakan tidak pada sesuatu dan menawarkan nasihat. Ya, anak anda mungkin marah atau kecewa dan mereka mungkin mengadu bahawa anda adalah ibu bapa yang paling teruk, tetapi akhirnya anda melakukan yang terbaik untuk mereka dan menetapkan had di mana mereka memerlukannya.

Hubungan Ibu Bapa-Anak yang Tegang

Begitu juga, cuba menjadi kawan anak anda boleh memberi tekanan yang tidak perlu kepada mereka—tekanan yang mereka belum cukup matang untuk menanganinya. Malah, satu kajian mendapati bahawa apabila ibu yang bercerai berkongsi maklumat peribadi dengan anak perempuan mereka seperti butiran kewangan atau pemikiran negatif tentang bekas pasangan mereka, itu tidak membawa mereka berdua lebih dekat. Sebaliknya, ia menyebabkan tekanan psikologi kepada anak perempuan.“”

Cara Mencari Baki

Tiada ibu bapa yang mahu berasa seperti diktator. Lagipun, anda menyayangi dan menikmati anak-anak anda serta ingin meluangkan masa bersama mereka. Tetapi itu tidak bermakna anda perlu berputus asa menjadi ibu bapa untuk mencapai matlamat itu. Terdapat cara untuk mempunyai pengalaman seperti rakan dengan anak-anak anda tanpa mengorbankan peranan anda sebagai ibu bapa.

Malah, mempunyai hubungan mesra dengan anak-anak anda adalah penting. Penyelidik mendapati bahawa kanak-kanak dengan ibu bapa yang mesra, menyokong dan empati cenderung untuk lebih terlibat dalam sekolah. Mereka juga kurang berkemungkinan untuk bergaduh atau mencuri barang.“”

Jadi, bagaimana anda mencari keseimbangan yang betul antara keibubapaan dan persahabatan apabila ia berkaitan dengan anak-anak anda? Semasa anak anda masih kecil, anda akan membuat semua keputusan. Tetapi apabila mereka semakin tua, dan mereka mula mengembangkan sedikit kebebasan dan autonomi, anda boleh mula berfungsi lebih sebagai mentor atau jurulatih dan memberi mereka sedikit kebebasan untuk membuat keputusan.

Sudah tentu, usia di mana anda mula berundur akan bergantung pada kematangan dan tanggungjawab anak anda. Ini juga tidak bermakna anda masih tidak perlu menggunakan strategi disiplin yang sesuai dengan umur atau menetapkan sempadan untuk anak-anak anda, tetapi hubungan keibubapaan anda akan berkembang.

Anda juga boleh mencari peluang untuk meluangkan masa bersama dan melakukan perkara yang anda berdua sukai. Tetapi berhati-hati untuk tidak melihat kepada anak-anak anda untuk memenuhi keperluan persahabatan. Anda perlu memupuk persahabatan anda sendiri serta hubungan anda dengan pasangan anda.

Mengapa Individu Penting

Apabila kanak-kanak membesar, mereka melalui proses yang dipanggil individuasi, yang pada asasnya membolehkan mereka mengurangkan pergantungan mereka kepada ibu bapa mereka. Semasa proses ini, kanak-kanak mula berpisah daripada ibu bapa mereka dan membangunkan identiti yang berasingan.

Walaupun individuasi berlaku sepanjang hayat seseorang, ia amat penting untuk remaja, remaja dan dewasa muda. Sebagai contoh, mereka mungkin menarik diri daripada ibu bapa mereka, mahu menghabiskan lebih sedikit masa bersama dan inginkan lebih privasi.

Selalunya, apabila anak-anak memulakan proses perpisahan ini, ia boleh mewujudkan konflik dan kegawatan dalam hubungan mereka dengan orang lain, terutamanya dengan ibu bapa mereka. Tetapi, konflik ini adalah perkara biasa. Selagi anak anda tidak mengambil risiko yang tidak sihat atau mengambil bahagian dalam tingkah laku yang berbahaya, anda harus membenarkan mereka memisahkan diri daripada anda.

Sudah tentu, proses pemisahan ini boleh menjadi tekanan; tetapi menahan keinginan untuk cuba menghalangnya daripada berlaku. Ini bukan masanya untuk berputus asa menjadi ibu bapa dan sebaliknya menjadi kawan anak anda.

Cuba menghalang kanak-kanak daripada berpisah daripada anda atau melalui individu boleh membawa beberapa akibat negatif. Selain kekurangan kesedaran diri, sempadan dan harga diri, kanak-kanak yang tidak membina rasa diri yang sihat mungkin bergelut dengan masalah kesihatan mental apabila dewasa. Jadi, pastikan anda menyokong keperluan mereka untuk berpisah daripada anda sambil terus membimbing dan mengasuh mereka.

Apabila bercakap tentang keibubapaan dan persahabatan, tidak ada satu saiz yang sesuai untuk semua. Kebanyakan ibu bapa mendapati bahawa mereka mesti menyesuaikan gaya keibubapaan mereka agar sesuai dengan keperluan individu setiap anak mereka. Walau bagaimanapun, anda lebih baik memberi tumpuan kepada menjadi ibu bapa yang baik daripada menjadi kawan baik.

Sudah tentu, apabila anak anda semakin dewasa, hubungan anda akan berubah sedikit dan anda boleh menjemput mereka ke dalam beberapa membuat keputusan dan melakukan lebih banyak perkara seperti rakan dengan mereka. Tetapi ingat, menjadi ibu bapa adalah satu penghormatan yang istimewa.

Anak anda akan mempunyai ramai kawan yang datang dan keluar dari kehidupan mereka, tetapi hanya ada seorang sahaja anda. Anda akan mempunyai kesan yang lebih besar terhadap kehidupan anak anda sebagai ibu bapa daripada anda sebagai rakan.