Apakah Stimming dalam Autisme?

Istilah “stimming” adalah singkatan untuk tingkah laku stimulasi diri. Ia kadangkala juga dipanggil tingkah laku “stereotip”. Bagi seseorang yang menghidap autisme, rangsangan biasanya merujuk kepada tingkah laku seperti goyang dan mengepak tangan.

Stimming adalah gejala autisme yang kerap. Ia selalunya merupakan gejala yang paling jelas.

Kebanyakan orang merangsang dengan cara yang halus. Mengetik pensel anda, menggigit kuku anda dan memusingkan rambut anda adalah semua contoh rangsangan.

Perangsangan autistik biasanya lebih melampau. Ia berbeza daripada perangsang biasa dalam jenis, kuantiti, dan kejelasan tingkah laku.

Artikel ini membincangkan sebab mengapa penghidap autisme stimulasi. Ia juga membincangkan beberapa strategi pengurusan untuk merangsang.

Tingkah Laku Mana Yang Dianggap Stim?

“Stims” ialah tingkah laku berulang yang melampaui apa yang boleh diterima oleh budaya. Di Amerika Syarikat, sebagai contoh, menggigit kuku dan memusingkan rambut dianggap baik. Kepak tangan, bagaimanapun, tidak dianggap baik.

Bagi seseorang yang mempunyai autisme, rangsangan biasanya merujuk kepada tingkah laku seperti:

• Tangan mengepak
• Bergoyang
• Berpusing

• Pengulangan perkataan dan frasa

Orang yang mempunyai autisme berpendapat bahawa tidak ada sebab mengapa satu tingkah laku harus lebih diterima daripada yang lain. Namun, beberapa rangsangan boleh membimbangkan orang neurotipikal (mereka tanpa autisme).

Sebagai contoh, sesetengah orang autistik membuat bunyi yang kuat yang mungkin kelihatan mengancam. Ada yang memukul diri sendiri atau terhantuk kepala. Jenis stim ini boleh menjadi masalah.

Mengapa Orang Autistik Merangsang?

Stimming selalunya merupakan ciri autisme. Ia tidak begitu jelas mengapa. Kebanyakan pakar berpendapat ia adalah alat untuk mengawal diri dan menenangkan diri.

Ramai penghidap autisme mengalami disfungsi pemprosesan deria. Ini bermakna mereka bertindak balas secara berbeza terhadap perkara seperti bunyi, tekstur dan bau. Perkara-perkara ini mungkin menyusahkan mereka. Keperluan untuk merangsang mungkin berkaitan dengan ini.

Stimming membantu penghidap autisme mengatasi emosi yang kuat, seperti:

• Kebimbangan
• Takut
• Kemarahan
• Keterujaan
• Jangkaan

Orang yang mempunyai autisme juga boleh merangsang untuk membantu menguruskan sensasi yang kuat seperti:

• bising
• Cahaya
• Haba

Sesetengah orang yang menghidap autisme mungkin mengalami tabiat, sama seperti yang dilakukan oleh orang neurotipikal.

Kadangkala, rangsangan boleh membantu. Stimming membolehkan seseorang yang mempunyai autisme menguruskan situasi yang mencabar. Walau bagaimanapun, kadangkala, rangsangan boleh menjadi masalah, terutamanya apabila ia mengganggu atau menyakiti seseorang.

Kebanyakan orang neurotipikal merangsang hanya sekali-sekala. Mereka biasanya menyedari stim mereka. Mereka boleh mengawal tingkah laku mereka dan biasanya tidak merangsang dengan cara yang jelas.

Orang yang mempunyai autisme, bagaimanapun, mungkin tidak menyedari cara orang lain bertindak balas terhadap rangsangan mereka. Sesetengah mungkin tidak dapat mengawal stim mereka. Ada yang merasa tertekan untuk mencuba. Sesetengah orang yang menghidap autisme mungkin merangsang semasa kebanyakan waktu terjaga mereka.

Bilakah Stimming Menjadi Masalah?

Stimming biasanya tidak berbahaya. Ia boleh menjadi masalah dalam beberapa situasi, walaupun, termasuk:

• Apabila ia tetap. Pemberian rangsangan yang berterusan boleh menghalang seseorang yang mempunyai autisme daripada berinteraksi dengan orang lain. Orang yang merangsang sepanjang masa mungkin tidak dapat mengambil bahagian dalam aktiviti biasa. Mereka mungkin dikecualikan daripada tempat kerja dan ruang awam. Kanak-kanak mungkin dikecualikan daripada bilik darjah biasa.
• Apabila ia mengganggu orang lain. Dalam sesetengah kes, rangsangan mungkin menjengkelkan. Di dalam bilik darjah, kanak-kanak yang melangkah atau menampar dirinya sendiri adalah gangguan bagi pelajar neurotipikal. Tingkah lakunya juga boleh menakutkan.
• Apabila mendapat perhatian negatif. Tingkah laku simming boleh menyebabkan penghidap autisme menjadi stigma dan diketepikan secara sosial.
• Apabila ia menyebabkan kecederaan kepada orang yang mempunyai autisme atau kepada orang lain.

Mengurus Stims

Melainkan tingkah laku itu berbahaya, tidak ada sebab untuk cuba menghentikan rangsangan. Namun, kadangkala ia perlu diuruskan.

Sukar untuk mengubah tingkah laku stimulasi. Stim adalah alat untuk menguruskan perasaan yang tidak menyenangkan. Menghukum kanak-kanak kerana merangsang boleh menyebabkan mereka membahayakan.

Pengurusan stimming harus dimulakan dengan perlahan. Keperluan individu harus menjadi perhatian pertama.

Teknik pengurusan termasuk:

• Analisis tingkah laku gunaan (ABA). Terapi tingkah laku ini boleh membantu orang ramai menghentikan atau mengubah suai sebahagian daripada rangsangan mereka.

• Ahli terapi pekerjaan boleh menyediakan “diet deria.” Diet deria ialah pelan aktiviti yang boleh membantu mengurangkan keperluan untuk rangsangan.
• Dalam sesetengah kes, rangsangan boleh dikurangkan dengan ubat. Rawatan kebimbangan boleh membantu mengurangkan keperluan untuk stimulasi.
• Mengurangkan tekanan persekitaran dan sosial juga boleh membantu. Kelas kecil, tetapan senyap dan jangkaan yang jelas boleh mengurangkan kebimbangan.
• Sesetengah orang yang mempunyai autisme boleh belajar mengubah stim mereka. Sebagai contoh, mereka mungkin belajar memerah bola tekanan daripada bergoyang. Mereka juga mungkin belajar untuk hanya melibatkan diri dalam rangsangan yang melampau di rumah.

Ringkasan

Stimming biasanya dilihat pada orang yang mempunyai autisme. Ia termasuk tingkah laku seperti goyang dan mengepak tangan.

Orang dengan autisme merangsang untuk membantu menguruskan emosi dan sensasi yang luar biasa. Ramai penghidap autisme mendapati sukar untuk menghentikan rangsangan.

Rangsangan menjadi masalah jika ia berterusan, mengganggu, atau menarik perhatian negatif. Dalam situasi ini, mencari cara untuk mengurusnya mungkin berguna.

Stimming jarang berbahaya. Ia boleh menimbulkan masalah lain, walaupun. Ia boleh memalukan ibu bapa dan adik-beradik. Ia boleh membingungkan guru. Ia juga mungkin mengecewakan untuk bakal rakan dan rakan sekerja.

Orang yang mempunyai autisme dan keluarga mereka harus memutuskan sendiri berapa banyak tingkah laku mereka harus ditentukan oleh ketidakselesaan orang lain.

Ia mungkin boleh mengurangkan rangsangan, tetapi mungkin mustahil untuk menghapuskannya. Ibu bapa dan penjaga mungkin perlu belajar menerima tingkah laku orang yang disayangi autistik.

Ini tidak selalu mudah. Jika anda sensitif terhadap penilaian orang lain, pertimbangkan untuk bercakap dengan ahli terapi. Kaunseling boleh membantu anda menguruskan perasaan dan kekecewaan anda.