Penggunaan Berbeza Istilah "Berbakat"

Mentakrifkan istilah berbakat bukanlah tugas yang mudah. Banyak takrifan telah dicadangkan dan berbeza dari negeri ke negeri—tetapi tidak ada takrifan yang diterima secara universal tentang kebolehan. Oleh kerana begitu banyak takrifan dan tafsiran wujud, orang sering keliru tentang apa sebenarnya erti dianugerahkan. Bukan itu sahaja, ibu bapa dan guru mungkin sukar untuk berkomunikasi antara satu sama lain kerana apa yang mereka perkatakan selalunya berdasarkan definisi yang berbeza.

Untuk membantu mengurangkan beberapa kekeliruan, adalah berguna untuk memahami dari mana istilah “berbakat” pertama kali berasal dan perspektif berbeza yang membawa kepada pelbagai takrifan yang kita ada hari ini.

Asal Istilah “Berbakat”

Frasa “berbakat” pertama kali digunakan pada tahun 1869 oleh Francis Galton, yang menentukan bahawa kebolehan adalah sifat yang diwarisi yang ditunjukkan oleh pencapaian orang dewasa.

Frederick Galton dikenali sebagai penyokong eugenik dan idea yang kini difahami sebagai perkauman.

Oleh itu, kanak-kanak boleh mewarisi potensi untuk menjadi orang dewasa yang berbakat, dan Galton merujuk kepada kanak-kanak ini sebagai “anak berbakat.” Pakar psikologi Lewis Terman, yang terkenal dengan kajiannya tentang pendidikan berbakat, meluaskan pandangan Galton tentang kanak-kanak berbakat untuk memasukkan IQ tinggi.

Pada awal 1900-an, Terman dan pendidik Lulu Stedman menentukan bahawa kanak-kanak berbakat ditakrifkan sebagai kanak-kanak dengan IQ 140 atau lebih. Menjelang 1920-an, bagaimanapun, ahli psikologi Leta Hollingworth mencadangkan terdapat batasan untuk menggunakan IQ sebagai peramal tunggal untuk kebolehan. Hollingworth memerhatikan bahawa kanak-kanak berbakat mungkin menunjukkan tanda-tanda kebolehan di sesetengah kawasan, tetapi tidak di kawasan lain.

Hollingworth mencadangkan bahawa persekitaran rumah dan sekolah yang memelihara adalah faktor penting untuk membangunkan potensi kanak-kanak berbakat. Pada tahun 1926, Hollingworth’s Gifted Children, Their Nature and Nurture menimbulkan istilah “gifted” merujuk kepada kanak-kanak yang berpotensi tinggi.

Takrifan Berbeza bagi Istilah “Berbakat”

Pengguna awal istilah “berbakat” telah membawa kepada penggunaan perkataan yang berbeza dan cara yang berbeza untuk mentakrifkan “keberkahan.” Tafsiran Galton meninggalkan kita dengan idea bahawa kebolehan hanyalah keturunan dan hanya boleh dilihat dalam pencapaian orang dewasa, yang mempunyai batasannya.

Hari ini, adalah lebih biasa untuk menggunakan “anak berbakat” untuk menerangkan kanak-kanak yang menunjukkan bakat luar biasa dalam satu atau lebih bidang tertentu.

Selama beberapa dekad, kajian Terman tentang kanak-kanak berbakat dianggap sebagai sebahagian daripada kajian yang paling menyeluruh pada zaman mereka. Ujian kecerdasan Terman mengukur skor IQ tinggi sebagai peramal untuk pencapaian dewasa. Pandangan Hollingworth, bagaimanapun, membawa kepada definisi yang lebih luas tentang “berbakat,” termasuk potensi zaman kanak-kanak yang mesti dipupuk agar ia dapat dikembangkan pada masa dewasa.

Kecerdasan sebagai Peramal Pencapaian Dewasa

Takrifan berbakat yang menganggap pencapaian dewasa menambah faktor seperti komitmen tugas atau motivasi. Mereka yang mentakrifkan berbakat dengan cara ini bermula dengan melihat orang dewasa yang telah menunjukkan pencapaian luar biasa dalam bidang pilihan mereka, seperti Albert Einstein, dan berusaha ke belakang untuk melihat ciri-ciri selain daripada IQ tinggi yang dimiliki oleh orang dewasa pada zaman kanak-kanak mereka. Seorang kanak-kanak tanpa sifat itu, tanpa mengira IQ, tidak berbakat mengikut definisi ini. Konsep Kepintaran Tiga Cincin Joseph Renzulli adalah contoh.

Kecerdasan sebagai Potensi Yang Mesti Dipupuk

Takrifan yang menganggap kebolehan sebagai potensi untuk dikembangkan membuat perbezaan antara apa yang kanak-kanak mampu capai dan apa yang kanak-kanak itu akan capai. Hakikat bahawa seorang kanak-kanak mempunyai potensi yang luar biasa adalah sebahagian daripada apa yang menjadikan mereka berbakat.

Persekitaran kanak-kanak menentukan sama ada potensi membawa kepada pencapaian, jadi orang yang mentakrifkan “berbakat” dengan cara ini menekankan kepentingan menyediakan persekitaran yang sesuai.

Model Kecerdasan dan Bakat Francoys Gagne adalah contoh.

Kecerdasan sebagai Pembangunan Asynchronous

Pakar psikologi Linda Silverman menambah dimensi baharu pada definisi berbakat apabila dia memasukkan perkembangan tidak sekata kanak-kanak berbakat, yang dipanggilnya perkembangan tak segerak.

Takrifan berbakat yang merangkumi perkembangan tak segerak mempertimbangkan bukan sahaja IQ dan bakat, tetapi juga ciri emosi kanak-kanak berbakat, seperti sensitiviti yang tinggi. Definisi yang dibangunkan oleh Columbus Group pada tahun 1991 adalah contoh tafsiran jenis ini.

Definisi Kumpulan Columbus

Menurut Columbus Group, “Giftedness ialah pembangunan tak segerak di mana kebolehan kognitif lanjutan dan intensiti yang dipertingkatkan bergabung untuk mencipta pengalaman dalaman dan kesedaran yang berbeza secara kualitatif daripada kebiasaan. Asynchrony ini meningkat dengan kapasiti intelek yang lebih tinggi.

Keunikan mereka yang berbakat menjadikan mereka sangat terdedah dan memerlukan pengubahsuaian dalam keibubapaan, pengajaran dan kaunseling agar mereka berkembang secara optimum.”

Definisi Berasaskan Sekolah

Sekolah boleh menggunakan definisi berbakat berdasarkan keupayaan relatif. Pelajar dikenal pasti melalui prestasi mereka berbanding pelajar lain di sekolah.

Pelajar dalam 5 atau 10% teratas (atau beberapa bilangan lain) adalah mereka yang dipilih sebagai memerlukan kurikulum yang lebih mencabar daripada kurikulum biasa. Berbakat dalam takrifan ini adalah relatif kerana pelajar yang dikenal pasti berbakat di satu sekolah mungkin tidak dikenal pasti berbakat di sekolah lain, menyebabkan ibu bapa keliru.

Mengetahui definisi “berbakat” yang digunakan oleh guru, pengetua atau sekolah boleh membantu menjadikan komunikasi kurang mengecewakan dan lebih produktif.