Tulang Utama Lengan Bawah, Juga Dikenali sebagai Tulang Radial
Jejari adalah lebih tebal dan lebih pendek daripada dua tulang panjang di lengan bawah. Ia terletak di sisi sisi lengan bawah selari dengan ulna (dalam kedudukan anatomi dengan lengan tergantung di sisi badan, tapak tangan menghadap ke hadapan) antara ibu jari dan siku. Jejari dan ulna berputar di sekeliling satu sama lain untuk membenarkan putaran pergelangan tangan. Bersama-sama, bersama dengan humerus, mereka mencipta sendi siku.
Jejari sering dianggap sebagai yang lebih besar daripada dua tulang panjang di lengan bawah kerana ia lebih tebal daripada ulna di pergelangan tangan, tetapi ia lebih nipis pada siku. Ulna lebih panjang daripada jejari kira-kira satu inci pada kebanyakan orang, tetapi panjangnya berbeza-beza.
Daripada dua tulang lengan bawah, jejari lebih cenderung mengalami patah tulang daripada ulna. Pada kanak-kanak, lebih daripada 50% daripada semua patah tulang lengan bawah hanya melibatkan jejari, 6% hanya melibatkan ulna, dan 44% melibatkan kedua-duanya.“Fraktur jejari juga sangat biasa pada orang dewasa. Lelaki dan wanita mempunyai kejadian patah radius yang sama sehingga pertengahan 40-an apabila mereka menjadi lebih kerap pada wanita berbanding lelaki.
Anatomi
Jejari adalah tulang panjang, salah satu daripada empat jenis tulang dalam badan. Tulang panjang ialah tulang padat dan kuat yang dicirikan sebagai lebih panjang daripada lebarnya. Aci dikenali sebagai diafisis dan hujung tulang panjang dipanggil epifisis. Diafisis berongga, dengan ruang di dalamnya dipanggil rongga medula. Rongga medula mengandungi sumsum tulang.
Struktur
Jejari adalah antara 8 hingga 10.5 inci panjang pada orang dewasa. Ia purata 9.5 inci pada lelaki dan 8.8 inci pada wanita.“Epifisis distal jejari (hujung di pergelangan tangan) rata-rata kira-kira satu inci lebar. Epiphysis proksimal (hujung pada siku) adalah kira-kira separuh lebar.
Seperti yang diterangkan di atas, jejari adalah tulang panjang yang tipikal dengan tulang yang padat dan keras di sepanjang batang (diaphysis). Hujung jejari mempunyai tulang span yang mengeras dengan usia.
:max_bytes(150000):strip_icc()/france--provence--grignan--woman-s-arm-with-a-world-map-temporary-tatoo-in-a-lavander-field-1125236124-6a961679e2884e4881722001f1a70861.jpg)
Lokasi
Jejari terletak di lengan bawah, bahagian lengan antara siku dan pergelangan tangan. Dalam kedudukan anatomi dengan lengan lurus dan tapak tangan dipegang ke hadapan pada paras pinggul, jejari diletakkan selari dan sisi (di luar) ulna. Dalam kedudukan berehat, seperti dengan tangan anda pada papan kekunci, hujung distal (jauh) jejari dan ulna bersilang dengan jejari terletak di atas ulna.
Hujung proksimal jejari membentuk tepi sisi (luar) sendi siku di hujung distal humerus. Hujung distal jejari melekat pada pergelangan tangan sejurus sebelum ibu jari.
Pergerakan berputar jejari dan ulna membolehkan putaran pergelangan tangan pada sendi radioulnar distal. Jejari memberikan kestabilan untuk sendi engsel pada siku dan membolehkan pergerakan pada sendi radiohumeral, tetapi ulna dan humerus melakukan kebanyakan kerja di sana. Terdapat beberapa pergerakan antara hujung proksimal jejari dan ulna yang dipanggil sendi radioulnar proksimal.
Jejari dan ulna disambungkan oleh lembaran tisu berserabut tebal yang dipanggil ligamen interosseous atau membran interosseous. Ligamen yang lebih kecil menghubungkan hujung proksimal jejari dan ulna. Ia dikenali sebagai kord serong atau ligamen serong dan gentiannya berjalan ke arah yang bertentangan dengan ligamen interosseous.
Variasi Anatomi
Dalam sesetengah kes, tulang jejari mungkin pendek, kurang berkembang, atau tiada. Satu variasi yang dilihat dalam anatomi jejari ialah sinostosis radio-ulnar proksimal, di mana tulang jejari dan ulna bercantum, biasanya dalam sepertiga proksimal (yang ketiga paling hampir dengan siku). Keadaan ini boleh menjadi kongenital, tetapi ia jarang berlaku selepas trauma pada tulang, seperti terkehel.
Fungsi
Jejari membolehkan pergerakan lengan dan terutamanya menyediakan julat penuh gerakan tangan dan pergelangan tangan.“Jejari dan ulna bekerjasama untuk menyediakan leverage untuk mengangkat dan putaran untuk manipulasi objek. Apabila merangkak, jejari juga boleh membantu untuk menyediakan mobiliti.
Jejari memberikan sokongan berat badan apabila lengan digunakan semasa merangkak dan mengangkat berat badan, seperti semasa tekan tubi. Jejari mempunyai tujuh titik sisipan otot untuk supinator, biceps brachii, flexor digitorum superficialis, pronator teres, flexor pollicis longus, brachioradialis, dan pronator quadratus.
Keadaan Berkaitan
Keadaan perubatan yang paling biasa pada jejari adalah patah tulang. Jejari, walaupun lebih pendek dan sedikit lebih tebal daripada ulna, lebih kerap patah. Nampaknya ulna yang lebih panjang akan mempunyai lebih banyak daya yang dikenakan semasa jatuh atau mekanisme kecederaan lain. Walau bagaimanapun, jejari yang merupakan salah satu patah tulang yang paling biasa bagi semua kumpulan umur. Pengagihan berat semasa jatuh paras tanah di mana pesakit memecahkan kejatuhan dengan tangan ke bawah meletakkan kebanyakan tekanan pada jejari. Adalah mungkin untuk memecahkan hanya jejari, hanya ulna, atau kedua-dua tulang lengan bawah.
Fraktur jejari distal adalah jenis patah tulang jejari yang paling biasa. Pesakit warga emas dan pesakit kanak-kanak lebih berisiko berbanding pesakit dewasa muda semasa jatuh ke tangan yang dihulurkan (kadang-kadang dipanggil kecederaan FOOSH). Pesakit warga emas berisiko untuk patah kepala jejari, yang merujuk kepada hujung proksimal jejari yang membentuk sebahagian daripada siku.
Pesakit pediatrik lebih berkemungkinan mengalami patah tulang tidak lengkap, selalunya dipanggil patah kayu hijau, disebabkan oleh sifat fleksibel tisu tulang yang tidak matang. Pesakit pra-remaja juga berisiko merosakkan plat epifisis (growth plate). Kerosakan pada plat pertumbuhan boleh menyebabkan kecacatan jangka panjang.
Tidak kira jenis atau keterukan patah radial, gejala tipikal bagi semua patah tulang panjang adalah dijangkakan. Kesakitan adalah gejala yang paling biasa bagi mana-mana patah tulang dan merupakan satu-satunya gejala yang boleh dianggap universal. Sakit selepas jatuh ke tangan yang dihulurkan boleh menyebabkan sakit di pergelangan tangan, lengan bawah atau siku. Semua ini boleh menunjukkan patah jejari.
Setiap tanda atau gejala patah tulang mungkin ada atau tidak. Tanda dan gejala patah tulang yang lain termasuk kecacatan, kelembutan, krepitus (rasa mengisar atau bunyi dari hujung tulang yang patah bergesel), bengkak, lebam, dan kehilangan fungsi atau perasaan.
Fraktur radial tidak mengancam nyawa dan tidak memerlukan ambulans atau lawatan ke jabatan kecemasan. Selalunya, perjalanan ke doktor boleh memulakan proses mendiagnosis dan merawat patah radial selagi doktor dapat mengaturkan X-ray.
Pemulihan
Rawatan dan pemulihan jejari selepas patah tulang bergantung pada keterukan dan lokasi kecederaan. Rawatan bermula dengan melumpuhkan tapak patah. Hujung tulang perlu diletakkan semula ke kedudukan anatomi yang betul (dipanggil pengurangan) untuk menggalakkan penyembuhan yang betul. Jika tulang tidak diletakkan pada kedudukan yang betul, pertumbuhan tulang baru boleh mengakibatkan kecacatan kekal.“”
Jenis pengurangan dan imobilisasi yang diperlukan adalah berdasarkan jenis dan lokasi patah tulang. Patah yang teruk mungkin memerlukan imobilisasi pembedahan, manakala patah tulang kecil mungkin boleh digerakkan melalui manipulasi dan cast atau splint.“Dalam kebanyakan kes, anduh juga diperlukan untuk meningkatkan imobilisasi semasa pesakit bergerak melalui kehidupan selama minggu yang diperlukan untuk menyembuhkan patah tulang.
Selepas imobilisasi, pemulihan jangka panjang termasuk terapi fizikal. Seorang ahli terapi fizikal akan dapat mengajar pesakit senaman regangan dan pengukuhan yang memberikan tekanan yang tepat pada kawasan yang betul selepas patah tulang.“Terapi fizikal akan berfungsi untuk meningkatkan kekuatan dan julat pergerakan untuk siku dan pergelangan tangan. Terapi fizikal juga mungkin diperlukan untuk bahu disebabkan oleh imobilisasi lengan yang cedera. Tidak dapat menggunakan lengan bawah bermakna pesakit juga tidak banyak menggerakkan bahunya.
Pembaikan atau pengurangan patah tulang yang teruk mungkin memerlukan lebih daripada satu pembedahan untuk membaiki kecederaan sepenuhnya. Setiap pembedahan memerlukan tempoh penyembuhan dan pesakit mungkin memerlukan terapi fizikal untuk kembali ke fungsi pra-pembedahan. Mungkin beberapa bulan antara prosedur pembedahan untuk beberapa kecederaan, yang memerlukan proses pemulihan selepas setiap prosedur.
Pemulihan untuk patah jejari boleh mengambil masa dua hingga tiga bulan untuk pulih sepenuhnya kepada fungsi pra-kecederaan. Adalah penting untuk mematuhi terapi fizikal dan mengikuti perkembangan terkini tentang semua latihan dan kaedah rawatan. Kelewatan yang lama antara sesi atau kekurangan melakukan senaman di luar pejabat terapi fizikal boleh menghalang penyembuhan atau bahkan membawa kepada kecederaan berulang.