Kurang Pencapaian Kanak-Kanak Cekap Lisan

Istilah berbakat lisan digunakan untuk merujuk kepada kanak-kanak yang mempunyai kemahiran bahasa yang kuat. Kanak-kanak berbakat lisan menjadi cekap dalam bahasa sebelum kanak-kanak lain seusia mereka. Mereka juga berprestasi lebih baik dalam ujian maklumat lisan dan am serta ujian ekspresi bahasa Inggeris berbanding kanak-kanak berbakat matematik.“”

Mengapa Kanak-kanak Berbakat Kurang Pencapaian?

Kekurangan kerja yang mencabar, digabungkan dengan gaya pembelajaran dan perangai kanak-kanak berbakat lisan, boleh menyebabkan kehilangan motivasi dan kehilangan motivasi membawa kepada pencapaian yang kurang.

Selalunya sukar untuk guru memahami perkara ini tentang kanak-kanak kecil yang berbakat kerana apa yang telah mereka pelajari tentang perkembangan kanak-kanak, terutamanya peringkat perkembangan Jean Piaget. Pada asasnya, Piaget tidak menganggap kanak-kanak mampu berfikir abstrak sebenar sehingga mereka berumur sekitar 11 atau 12 tahun.

Sesetengah kanak-kanak berbakat, terutamanya mereka yang bermotivasi secara ekstrinsik, dapat menyelesaikan apa sahaja kerja yang diperlukan untuk mencapai kecemerlangan di sekolah. Walau bagaimanapun, kebimbangan yang dialami oleh kanak-kanak berbakat lisan apabila mereka diberi satu demi satu tugas yang membosankan selalunya lebih daripada yang mereka mampu tanggung.

Selalunya, satu-satunya cara yang mereka tahu untuk mengatasi kebimbangan adalah dengan tidak melakukan kerja sama sekali. Mereka akan menghabiskan lebih banyak masa cuba untuk keluar daripada melakukan kerja daripada yang mereka akan habiskan jika mereka hanya duduk dan melakukannya.

Tetapi duduk untuk melakukan kerja boleh menghasilkan kebimbangan juga. Mengelakkannya dan mencari cara baru untuk mengelakkannya bukan sahaja membantu mereka melarikan diri daripada kebimbangan tetapi memberi mereka cabaran.

Memahami ciri-ciri kanak-kanak berbakat lisan boleh membantu orang dewasa menyokong mereka supaya mereka boleh berjaya.

Kemahiran

Kemahiran lisan merangkumi kebolehan memahami bahasa dengan mudah. Ini termasuk tatabahasa, serta penggunaan bahasa yang kreatif seperti puisi. Pembelajaran bahasa cenderung mudah diterima oleh mereka yang berbakat lisan dan mereka biasanya mempunyai telinga yang baik untuk bunyi bahasa.“Mereka yang berbakat lisan juga mempunyai keupayaan untuk memahami dan memanipulasi simbol bahasa seperti abjad.

Kebanyakan orang pasti akan mengatakan bahawa kemahiran lisan—membaca, menulis dan bertutur—adalah antara kemahiran paling penting yang diperlukan untuk berjaya di sekolah. Jadi nampaknya logik untuk mempercayai bahawa kanak-kanak berbakat lisan mempunyai kelebihan kerana mereka cenderung menjadi pembaca yang baik dan pandai berbahasa.

Cara belajar

Tidak banyak kajian terkini mengenai kanak-kanak berbakat lisan, tetapi satu sebab kanak-kanak berbakat lisan mungkin lebih berisiko untuk tidak mencapai pencapaian adalah kerana gaya pembelajaran mereka. Kanak-kanak ini cenderung menjadi pelajar holistik atau global. Ini bermakna mereka mahu memahami gambaran besar terlebih dahulu dan mendapatkan butiran kemudian.

Mereka mencari makna dan ingin memahami konsep dan apa yang dimaksudkan oleh konsep tersebut. Mereka tidak bermotivasi untuk menghafal butiran, yang biasanya terdapat pada ujian, dan mereka mungkin melihat hafalan hafalan sebagai tidak bermakna.

Sebagai contoh, pelajar holistik tidak bermotivasi untuk menghafal jadual pendaraban. Mereka lebih suka mempelajari fakta pendaraban dalam konteks yang bermakna.

Walau bagaimanapun, kebanyakan sekolah mengharapkan kanak-kanak menghafal butiran terlebih dahulu. Ini adalah fakta yang dilihat sebagai bahan binaan penting dalam pembelajaran. Lagipun, seseorang itu perlu mengetahui fakta pendaraban sebelum menggunakannya untuk menyelesaikan masalah.

Walau bagaimanapun, pelajar holistik perlu memahami mengapa fakta itu perlu sebelum mereka bersusah payah mempelajarinya. Ia mungkin kelihatan pelik untuk menggunakan matematik sebagai contoh masalah yang dihadapi oleh kanak-kanak berbakat lisan, tetapi ingat bahawa ini adalah mengenai gaya pembelajaran dan bukannya subjek.

Sangat mudah untuk berfikir bahawa kanak-kanak berbakat lisan tidak dapat menghafal jadual pendaraban kerana mereka tidak berminat dalam matematik atau kerana mereka mempunyai kurang keupayaan dalam matematik berbanding bahasa, dan walaupun itu benar, rintangan mereka juga boleh disebabkan oleh ketidaksukaan mereka terhadap pembelajaran yang tidak bermakna.

Motivasi Intrinsik

Ramai kanak-kanak berbakat mempunyai motivasi intrinsik.“Wajah senyuman, pelekat bintang dan juga gred yang baik tidak mungkin memotivasikan mereka. Kanak-kanak ini mungkin mengorbankan ganjaran luaran sedemikian untuk mengerjakan tugas yang lebih menarik, yang mereka rasa menarik, mencabar dan relevan dengan kehidupan mereka. Ia adalah cabaran yang mereka anggap bermanfaat, bukan ganjaran luaran. Menghafal fakta dan butiran konkrit tidak mencabar dan tidak memberi ganjaran.

Jika anak-anak ini tidak diberi kerja yang cukup mencabar, mereka akan menjadikannya lebih mencabar. Sebagai contoh, mereka mungkin memberi diri mereka had masa apabila tiada had masa wujud. Mereka mungkin melakukan ini walaupun ini bermakna mereka mungkin berisiko melakukan tugasan atau ujian dengan baik. Walaupun mereka boleh mendapat A dengan sedikit usaha, mereka mendapati jenis cabaran ini lebih bermanfaat.

Kanak-kanak berbakat lisan juga cenderung menjadi impulsif.“Apabila mereka impulsif, mereka tidak memberi perhatian kepada perincian; mereka tidak mempunyai kesabaran untuk itu. Seawal bayi, kanak-kanak berbakat lebih suka kebaharuan, yang pada asasnya bermakna mereka memerlukan rangsangan mental. Keutamaan untuk kebaharuan ini menyukarkan kanak-kanak berbakat untuk terus mengerjakan tugas yang membosankan, dan tugasan yang terlalu mudah selalunya membosankan bagi mereka.

Perangai Emosi

Mereka yang kurang berbakat lisan juga boleh cenderung bersikap tinggi dan cemas. Kebanyakan orang mungkin merasa sukar untuk memahami mengapa seorang kanak-kanak enggan menyiapkan kerja mudah, tetapi apabila kerja itu tidak mencabar dan kanak-kanak tidak bermotivasi untuk melakukannya, mereka boleh menjadi cemas mengenainya.

Malah, kanak-kanak berbakat boleh menjadi sangat cemas apabila cuba menyelesaikan apa yang mereka rasa kerja yang membosankan sehingga mereka hanya akan mengelak daripada melakukannya sama sekali. Malangnya, ramai guru akan menentukan pengelakan sebagai tanda bahawa kanak-kanak itu tidak memahami bahan atau terlalu malas atau tidak teratur untuk melakukannya.

Ia tidak membantu bahawa kanak-kanak kecil mungkin tidak dapat menyatakan dengan betul sebab kebimbangan mereka. Sebagai contoh, seorang anak kecil mungkin memberitahu ibu bapa atau guru mereka bahawa kerja itu terlalu sukar. Tetapi kanak-kanak dan orang dewasa tidak menggunakan perkataan “keras” dengan cara yang sama.

Bagi orang dewasa, “keras” bermaksud kerja itu di luar kemampuan kanak-kanak atau kanak-kanak itu belum lagi menguasai konsep yang diperlukan untuk melakukan kerja itu. Walau bagaimanapun, apa yang sebenarnya dimaksudkan oleh kanak-kanak itu ialah terpaksa meneruskan tugas yang terlalu mudah menyebabkan mereka sangat risau.