Bahan P dan Peranannya dalam Artritis dan Penyakit Radang

Bahan P pada mulanya ditemui pada tahun 1931, tetapi kepentingannya dalam badan mengambil masa beberapa dekad untuk dibongkar. Menjelang tahun 1950-an, telah ditentukan bahawa bahan P adalah neurotransmitter. Sel saraf berkomunikasi melalui neurotransmitter. Bahan P didapati berfungsi sebagai penghantar sakit tanduk dorsal. Tanduk dorsal terdiri daripada neuron deria dan terdapat pada semua peringkat saraf tunjang. Menjelang 1970-an, sifat biokimia bahan P telah didedahkan. Bahan P dikenal pasti sebagai protein yang terdiri daripada urutan asid amino.

Peranan Bahan P dalam Badan

Banyak kajian haiwan dan in vitro telah dijalankan supaya peranan bahan P dalam badan dapat difahami dengan lebih baik. Penyelidik mendapati bahawa bahan P menyebabkan kesakitan melalui proses yang dikenali sebagai nociception. Nociceptor ialah neuron deria atau sel saraf yang bertindak balas terhadap rangsangan yang berpotensi merosakkan dengan memberi isyarat kepada saraf tunjang dan otak. Nociception menyebabkan persepsi kesakitan. Ia juga mendapati bahawa bahan P mempunyai kesan proinflamasi.

Bahan P dan reseptor utamanya, reseptor neurokinin-1 (NK-1), terdapat dalam neuron yang terletak di seluruh neuroaxis (paksi yang mengalir melalui otak dan saraf tunjang). Neuron tersebut memainkan peranan dalam kesakitan, tekanan, dan kebimbangan. Bahan P juga terdapat dalam sistem limbik sistem saraf pusat, termasuk hipotalamus dan amigdala. Bidang ini dikaitkan dengan tingkah laku emosi.

Selain daripada persepsi kesakitan, tekanan, dan kebimbangan, bahan P juga didapati memainkan peranan dalam pelbagai tindak balas fisiologi yang lain:

• muntah-muntah
• tingkah laku bertahan
• perubahan dalam nada kardiovaskular
• rangsangan rembesan air liur
• pengecutan otot licin
• vasodilatasi

Bahan P dan Arthritis

Penyelidik telah mengkaji penglibatan bahan P dalam arthritis dan penyakit radang. Untuk bahan P memainkan peranan dalam arthritis, sistem saraf mesti terlibat dalam patofisiologi arthritis. Mesti ada penyaluran saraf deria ke sendi. Penemuan tertentu mencadangkan perkara itu berlaku:

• Bahan P ditemui di lokasi utama tertentu.
• Bahan P hadir dalam kepekatan yang lebih tinggi dalam cecair sinovial pesakit arthritis rheumatoid.
• Bilangan reseptor bahan P adalah berbeza dalam tisu reumatoid.

Levine et al. mencadangkan bahawa mekanisme saraf boleh memberikan penjelasan untuk ciri-ciri tertentu arthritis rheumatoid yang menonjol: sendi tertentu lebih berkemungkinan untuk mengalami arthritis, sendi tertentu mengalami arthritis yang lebih teruk, dan corak sendi yang terjejas oleh arthritis rheumatoid adalah dua hala dan simetri. Lotz et al. menemui satu lagi peranan yang mungkin untuk bahan P dalam arthritis. Lotz dan pasukannya menunjukkan bahawa bahan P boleh merangsang sinoviosit (sel sinovial) dalam arthritis rheumatoid. Bahan P meningkatkan pembebasan prostaglandin dan kolagenase daripada sinoviosit.

Bahan Sasaran P

Adakah menyiasat peranan bahan P menyampaikan sasaran rawatan baharu untuk artritis reumatoid? Tidak tepat. Tetapi, penyelidik mendakwa terdapat potensi untuk antagonis reseptor NK1 (penyekat) untuk dibangunkan sebagai rawatan untuk arthritis rheumatoid. Sementara itu:

• Glukokortikoid boleh mengurangkan keradangan yang berasal dari tisu saraf dengan mengurangkan ekspresi NK-1 sambil meningkatkan pengeluaran enzim yang menyebabkan degradasi bahan P.

• Capsaicin topikal boleh menghabiskan bahan P dari hujung saraf tempatan untuk melegakan kesakitan. Menurut pakar reumatologi Scott J. Zashin, MD, capsaicin boleh mengambil masa 1 hingga 4 minggu untuk bekerja. Untuk mengekalkan faedah melegakan kesakitan, capsaicin mesti digunakan semula mengikut arahan.

Peranan Bahan P dalam Sakit Akut Selepas Pembedahan

Maklumat tentang peranan bahan P dalam nosisepsi sakit akut selepas pembedahan pada pesakit dengan keadaan keradangan kronik agak terhad, begitu juga maklumat tentang hubungan antara perubahan tahap bahan P dan intensiti kesakitan. Menurut PLoS One (2016), penyelidik mengkaji korelasi antara perubahan tahap bahan P dan intensiti kesakitan akut pada pesakit dengan arthritis rheumatoid yang menjalani pembedahan ortopedik. Mereka mendapati bahawa korelasi antara keamatan kesakitan akut dan kepekatan serum bahan P berlaku selepas pembedahan pada pesakit dengan arthritis rheumatoid, tetapi ia tidak dapat dikesan dalam cecair saliran.