Apakah MRSA?

Walaupun terdapat banyak strain bakteria Staphylococcus aureus, atau staph, Staphylococcus aureus (MRSA) yang tahan methicillin amat ketara kerana ia tahan terhadap banyak antibiotik standard dan boleh menyebabkan jangkitan yang serius. Staph biasanya hidup pada kulit dan kadangkala dalam saluran hidung. Jika pembukaan pada kulit berlaku, bakteria boleh masuk ke dalam badan dan menyebabkan jangkitan. Walaupun jangkitan MRSA diketahui berlaku pada orang dalam tetapan penjagaan, seperti hospital, sesiapa sahaja boleh mendapat MRSA.

Jenis dan Gejala MRSA

Terdapat dua cara seseorang boleh menghidapi MRSA: Mereka boleh menjadi pembawa atau mempunyai jangkitan aktif.

• Pembawa bermakna seseorang itu tidak mempunyai simptom, tetapi bakteria MRSA hidup di dalam hidung atau pada kulit mereka. Ini juga dipanggil penjajahan.
• Jangkitan aktif bermakna bakteria MRSA telah memasuki badan melalui lubang (biasanya, luka, kikis atau luka) dan orang itu kini mengalami gejala.

Terdapat juga dua jenis jangkitan MRSA, bergantung pada tempat MRSA diperoleh. Dua jenis ini ialah:

• Jangkitan MRSA (CA-MRSA) yang diperoleh komuniti
• Jangkitan MRSA (HA-MRSA) yang diperoleh di hospital

Jangkitan MRSA yang Diperolehi Komuniti

Jangkitan MRSA yang diperoleh komuniti berlaku pada individu yang sihat tanpa pendedahan kepada persekitaran penjagaan kesihatan, seperti hospital, pusat dialisis atau kemudahan penjagaan jangka panjang. Biasanya, jangkitan CA-MRSA adalah jangkitan kulit, seperti folikulitis, furunkel, karbunkel dan selulitis.

Gejala jangkitan kulit MRSA kadangkala disalah anggap sebagai gigitan labah-labah dan termasuk satu atau lebih daripada yang berikut:

• Bengkak
• Kehangatan kulit
• Kemerahan kulit
• Kelembutan di dalam atau di sekeliling kawasan yang dijangkiti
• Saliran tebal dan kekuningan (nanah) dari bahagian tengah kawasan yang dijangkiti, terutamanya jika terdapat benjolan merah yang besar.
• Demam

Foto ini mengandungi kandungan yang mungkin dilihat oleh sesetengah orang sebagai grafik atau mengganggu.

Lihat Foto

Jangkitan MRSA yang Diperolehi Hospital

Jangkitan MRSA yang diperoleh di hospital merujuk sama ada jangkitan yang berlaku lebih daripada 48 jam selepas dimasukkan ke hospital atau jangkitan yang berlaku di luar hospital dalam tempoh 12 bulan selepas terdedah kepada kemudahan penjagaan kesihatan.

Jangkitan MRSA yang diperoleh di hospital secara amnya lebih serius dan invasif daripada jangkitan CA-MRSA dan selalunya berpunca daripada pembukaan luka pembedahan. Jangkitan kulit atau luka HA-MRSA selalunya:

• Merah dan bengkak
• pedih

Ia juga mungkin:

• Toskan nanah dan kelihatan seperti abses atau bisul
• Diiringi oleh demam, menggigil, sakit otot/atau keletihan

Foto ini mengandungi kandungan yang mungkin dilihat oleh sesetengah orang sebagai grafik atau mengganggu.

Lihat Foto

Jangkitan MRSA yang diperoleh di hospital juga mungkin berlaku dalam aliran darah dan menyebabkan sepsis. Ini adalah fenomena di mana badan melancarkan tindak balas keradangan yang melampau kepada jangkitan, mencetuskan pelbagai gejala dan tanda, seperti:

• Demam
• berpeluh
• Kadar jantung dan pernafasan yang cepat
• Kekeliruan
• Kegagalan organ akibat aliran darah terjejas (renjatan septik)

Sekali dalam aliran darah, MRSA boleh mendarat dan menjangkiti pelbagai tisu atau organ, seperti injap jantung (endokarditis), tulang (osteomielitis), sendi (sendi septik), atau paru-paru (pneumonia).

Setelah dijangkiti, gejala unik pada tisu atau organ itu akan berkembang. Sebagai contoh, dalam kes radang paru-paru MRSA, seseorang mungkin mengalami demam, menggigil, sakit otot, sesak nafas, sakit dada dan batuk.

punca

MRSA ialah bakteria yang, dengan pendedahan kepada antibiotik dari masa ke masa, telah bermutasi menjadi pepijat yang kuat dan sangat tahan. Yang berkata, walaupun ramai orang dijajah dengan Staphylococcus aureus (kira-kira 33% daripada populasi), hanya kira-kira 1% dijajah dengan MRSA.

Hakikatnya ialah sesiapa sahaja boleh menjadi pembawa MRSA dan kemudian dijangkiti, walaupun risiko anda meningkat jika anda menghabiskan banyak masa di tempat yang sesak dan/atau memerlukan peralatan atau bekalan yang dikongsi.

Beberapa tempat ini termasuk:

• Tetapan penjagaan kesihatan
• Pusat jagaan harian
• Kemudahan olahraga
• Berek tentera
• Penjara

Jika seseorang dalam isi rumah mempunyai MSRA, ia biasanya merebak kepada ahli isi rumah yang lain.

Selain faktor persekitaran, terdapat faktor lain yang meningkatkan risiko anda mendapat jangkitan MRSA. Sebahagian daripada ini termasuk:

• Penggunaan antibiotik sebelum ini
• Mempunyai sistem imun yang lemah
• Berkongsi jarum atau pisau cukur
• Sejarah penggunaan dadah suntikan

Di dalam hospital, terdapat faktor risiko tambahan untuk dijangkiti MRSA yang diperoleh hospital, seperti:

• Mempunyai luka terbuka, kateter, atau tiub pernafasan
• Berada di hospital dalam tempoh yang lama
• Tinggal di kemudahan penjagaan jangka panjang
• Pembedahan baru-baru ini
• Menerima dialisis

Diagnosis

Cara muktamad untuk mendiagnosis jangkitan kulit atau luka MRSA adalah dengan melakukan kultur bakteria pada nanah dari tapak yang dijangkiti. Hasil kultur biasanya tersedia dalam masa 24 hingga 72 jam.

Kultur darah digunakan untuk mendiagnosis jangkitan aliran darah MRSA. Untuk jangkitan yang disyaki pada paru-paru, tulang, sendi atau injap jantung, kajian pengimejan akan dipesan. Sebagai contoh, X-ray dada atau imbasan tomografi berkomputer (CT) boleh mendiagnosis radang paru-paru, manakala ekokardiogram mungkin mendiagnosis endokarditis.

Akhir sekali, untuk mendiagnosis pembawa MRSA yang berpotensi (ini hanya dilakukan di hospital atau kemudahan penjagaan kesihatan lain), sapuan setiap lubang hidung pesakit boleh dilakukan dan dihantar ke makmal untuk analisis.

Rawatan

Rawatan utama untuk jangkitan MRSA adalah dengan mengambil antibiotik. Tetapi memandangkan bakteria telah “mengatasi” kebanyakan ubat ini, jenis mujarab tertentu dipertimbangkan-dan lebih daripada satu mungkin perlu dicuba untuk berjaya membasmi jangkitan.

Antibiotik yang biasanya digunakan untuk merawat jangkitan MRSA termasuk:

• Septra atau Bactrim (trimethoprim-sulfamethoxazole)
• Cleocin HCl (klindamisin)
• Zyvox (linezolid)
• Sumycin (tetrasiklin)
• Dynacin atau Minocin (minocycline)
• Vibramycin atau Doryx (doxycycline)
• Vancocin (vancomycin)

Antibiotik yang dipilih oleh pembekal penjagaan kesihatan anda bergantung pada keterukan penyakit anda, serta sebarang corak rintangan tempatan dan data budaya yang tersedia.

Saliran dan satu atau lebih antibiotik digunakan untuk jangkitan yang lebih serius. Jika penyakit anda teruk, anda mungkin memerlukan kemasukan ke hospital dan antibiotik intravena (IV), seperti vankomisin.Anda juga mungkin memerlukan rawatan lain di hospital, seperti:

• Pentadbiran cecair intravena

• Dialisis (jika buah pinggang anda gagal akibat jangkitan MRSA)

• Peletakan pengudaraan (untuk membantu pernafasan, jika paru-paru anda gagal akibat jangkitan)

Dekolonisasi

Bagi pesakit di hospital yang didapati pembawa MRSA, pelan rawatan dekolonisasi boleh dimulakan semasa keluar hospital. Matlamat utama dekolonisasi adalah untuk mencegah penularan MRSA dan jangkitan pada masa hadapan.

Rawatan ini boleh diberikan selama lima hari, dua kali sebulan selama enam bulan dan terdiri daripada tiga terapi berikut:

• 4% bilas klorheksidin untuk mandi atau mandi setiap hari
• 0.12% chlorhexidine mouthwash dua kali sehari
• 2% mupirocin hidung dua kali sehari

Bagi orang dalam komuniti, penyahjajahan mungkin disyorkan untuk mereka yang terus mendapat jangkitan MRSA walaupun mengoptimumkan amalan kebersihan mereka dan/atau jika terdapat penularan MRSA yang berterusan kepada ahli isi rumah.

Walau bagaimanapun, ambil perhatian bahawa penyahjajahan—terutamanya dalam komuniti—masih merupakan amalan yang berkembang tanpa garis panduan yang ditetapkan.

Pencegahan

Langkah-langkah kebersihan diri adalah kunci untuk mencegah jangkitan MRSA.

Ikuti garis panduan ini:

• Tutup luka calar dan luka dengan pembalut sehingga sembuh.
• Jangan sentuh luka, calar atau luka orang lain.
• Jangan berkongsi barangan peribadi seperti tuala, pencukur, kain lap, pakaian, deodoran atau alat solek.
• Bersihkan tangan dengan kerap dan sekurang-kurangnya 20 saat menggunakan sabun dan air (jika tidak ada, gunakan pembersih tangan berasaskan alkohol).
• Bersihkan badan anda dengan kerap, terutamanya selepas bersenam.
• Pastikan pembekal penjagaan kesihatan anda mencuci tangan mereka dengan sabun dan air sebelum memeriksa anda.
• Lap peralatan senaman sebelum dan selepas digunakan dengan larutan berasaskan alkohol.

MRSA ialah bakteria yang terus dibimbangkan oleh penyedia penjagaan kesihatan, memandangkan jangkitan serius yang mungkin disebabkannya dan ketahanannya terhadap pelbagai antibiotik tradisional. Untuk melindungi diri anda daripada MRSA, kekal proaktif dalam menjaga kebersihan tangan dan badan anda dan pastikan anda berjumpa dengan pembekal penjagaan kesihatan anda dengan segera jika anda fikir anda mempunyai jangkitan MRSA. Perhatian segera adalah kunci untuk menghapuskan pepijat super ini.