Terapi antibodi monoklonal adalah terapi kanser yang disasarkan. Ia kadang-kadang dipanggil imunoterapi. Walaupun pembedahan, kemoterapi dan terapi sinaran kekal sebagai pilihan rawatan penting untuk kanser kolon, terapi antibodi monoklonal semakin tersedia untuk digunakan. Terapi antibodi monoklonal yang paling biasa untuk menguruskan kanser kolon ialah Bevacizumab (Avastin), Cetuximab (Erbitux), dan Panitumumab (Vectibix).
:max_bytes(150000):strip_icc()/GettyImages-77739876-566664b45f9b583dc39f30cb.jpg)
Apakah Antibodi Monoklonal?
Antibodi monoklonal ialah protein yang dibuat di makmal. Protein ini direka bentuk untuk melekat pada kawasan di permukaan sel kanser dan mengganggu pertumbuhan dan penyebarannya. Antibodi monoklonal adalah serupa dengan antibodi yang dihasilkan oleh badan anda secara semula jadi apabila anda terdedah kepada bakteria atau virus, seperti selesema atau selesema (influenza).
Bagaimanakah Antibodi Monoklonal Berfungsi?
Sel-sel dalam badan kita, termasuk sel-sel kanser, mempunyai kawasan di permukaannya yang dipanggil reseptor. Reseptor ini membantu mengawal cara sel kita membesar, berhenti membesar atau melakukan mana-mana perkara yang biasa dilakukan oleh sel. Jika protein yang betul datang dan melekat (mengikat) pada reseptor pada sel, ini mencetuskan sel untuk bertindak balas.
Cara yang baik untuk memikirkan reseptor dan protein pengikatnya adalah dengan memikirkan kunci dan kunci. Kunci tidak akan dibuka tanpa kunci yang betul. Dengan cara yang sama, reseptor tidak akan mencetuskan sel untuk membesar, membahagi atau bertindak balas melainkan “kunci” yang betul pada reseptor itu dilekatkan terlebih dahulu. Antibodi monoklonal ialah “kunci” yang direka khas untuk melekat pada reseptor pada sel kanser dan menyekat fungsinya atau menimbulkan tindak balas imun.
Contoh Terapi Antibodi Monoklonal
Reseptor faktor pertumbuhan epidermis (EGFRs) adalah salah satu contoh reseptor yang disasarkan oleh antibodi monoklonal. EGFR terdapat pada sel normal dan sel kanser, tetapi dengan sel kanser, reseptor ini tidak normal. Mungkin terdapat terlalu banyak EGFR atau ia mungkin rosak atau diubah (bermutasi) dengan cara yang membolehkan mereka bertindak balas berlebihan kepada isyarat pertumbuhan. Ini menjadikan sel kanser membesar terlalu cepat atau membesar di tempat yang tidak sepatutnya berkembang.
Terapi antibodi monoklonal Cetuximab (Erbitux) dan Panitumumab (Vectibix) secara khusus melekat pada EGFR yang terdapat pada sel kanser. Apabila ia melekat pada EGFR, ia menyekat isyarat pertumbuhan yang biasanya dihasilkan oleh badan anda daripada mencapai sel-sel kanser. Ini melambatkan atau menghentikan pertumbuhan kanser.
Memikirkan analogi kunci dan kunci, anda boleh membayangkan bahawa Cetuximab dan Panitumumab berfungsi seolah-olah seseorang melekatkan gusi di dalam kunci. Kunci tidak boleh masuk dan pintu tidak boleh dibuka kerana reseptor sel kanser sudah “bergemas” oleh antibodi monoklonal. Ini bermakna sel-sel kanser tidak lagi menerima isyarat pertumbuhan yang mereka perlukan untuk terus berkembang dan merebak.
Antibodi Monoklonal Terkonjugasi
Di luar hanya menyenaraikan kerja-kerja sel tumor, antibodi monoklonal boleh digabungkan dengan ubat kemoterapi atau zarah radioaktif (radioimunoterapi) supaya mereka mengambil tindakan rawatan tepat kepada kanser dan bukan kepada sel normal. Ini sedang digunakan dengan beberapa bentuk limfoma dan kanser payudara dan ubat mungkin tersedia untuk merawat bentuk kanser lain.
Kesan Sampingan Terapi Antibodi Monoklonal
Bagi kebanyakan orang, kesan sampingan terapi antibodi monoklonal adalah lebih ringan daripada kemoterapi dan menyerupai jenis tindak balas alahan. Beberapa kesan sampingan yang lebih biasa daripada terapi antibodi monoklonal termasuk:
- Ruam kulit
- Gatal-gatal kulit atau gatal-gatal
- Gejala seperti selesema seperti demam, menggigil, sakit otot, keletihan, dan sakit kepala
- Cirit-birit
- Pening dan muntah
- Tekanan darah rendah
Sesetengah orang mempunyai tindak balas yang serius terhadap terapi antibodi monoklonal. Kesan sampingan yang lebih serius yang boleh menyebabkan penyedia penjagaan kesihatan anda menghentikan terapi antibodi monoklonal termasuk:
- Kiraan darah yang sangat rendah
- Masalah jantung termasuk degupan jantung yang tidak teratur, kegagalan jantung, dan peningkatan risiko serangan jantung
- Tahap rendah magnesium, kalium atau kalsium dalam darah anda, yang boleh menyebabkan masalah kesihatan yang serius
- Ruam kulit yang serius yang membawa kepada jangkitan
- Masalah pendarahan
- Tindak balas segera kepada infusi termasuk sesak nafas, berdehit, serak, pengsan, pening, penglihatan kabur, loya, atau sakit dada atau tekanan
Nasib baik, apabila tindak balas yang serius berlaku, ia sering berlaku serta-merta, apabila anda menerima ubat di klinik penjagaan kanser anda. Ini bermakna pembekal penjagaan kesihatan dan jururawat anda akan memantau anda dan akan dapat menghentikan infusi jika perlu dan memberi anda rawatan perubatan segera.
Menguruskan Kesan Sampingan Rawatan Antibodi Monoklonal
Dua perkara paling penting yang boleh anda lakukan untuk menguruskan kesan sampingan terapi antibodi monoklonal ialah:
- Ambil semua ubat anda seperti yang ditetapkan, kerana lebih mudah untuk mencegah kesan sampingan daripada merawatnya sebaik sahaja ia berlaku.
- Pastikan talian komunikasi terbuka dengan pasukan perubatan anda. Perkara yang berkesan untuk menguruskan kesan sampingan untuk seseorang mungkin tidak berkesan untuk anda. Bercakap dengan pembekal penjagaan kesihatan atau jururawat anda tentang pilihan untuk membantu anda menjalani rawatan dengan kesan sampingan yang minimum.
Jangan terima perasaan yang teruk adalah bahagian semula jadi dalam rawatan kanser. Mungkin ada cara untuk pasukan perubatan anda menguruskan kesan sampingan anda dengan lebih baik. Jika anda memerlukan bantuan, mintalah ia. Dan selalu, jika anda mempunyai sebarang soalan tentang kesan sampingan, hubungi pasukan perubatan anda dengan segera.